گل نرگس Narcissus » مسیحیت

آشنایی با عهد جدید/ چرا مسیحی نیستم؟

محمد هاشم نعمت الهی — Thu, 17 Sep 2009 23:08:20 +0000

عهد جدید بخش دوم کتاب مقدس را تشکیل مى دهد و بخش نخست این اثر، که کتاب دینى یهودیان است، از سوى مسیحیان عهد عتیق نام گرفته که شرح آن گذشت.

صفت جدید که به عهد تعلق گرفته، ناظر بر کلامى شمرده مى شود که در کتاب ارمیاى نبى، آمده است:

اما خداوند مى گوید این است عهدى که بعد از این ایام با خاندان اسرائیل خواهم بست. شریعت خود را در باطن ایشان خواهم نهاد و آن را بر دل ایشان خواهم نگاشت و من خداى ایشان خواهم بود و ایشان قوم من خواهند بود. (ارمیا ۳۱ / ۳۳)

نظام شریعت قدیم که بر سنگ حک شده بود، باید در نظام تازه اى کمال مى یافت که در آن شریعت در دل ها نگاشته شده است. احتمالاً کلامى که عیسى در شام آخر بر زبان راند و در آن از عهد جدید سخن به میان آورد (لوقا۲۰‎/۲۲) و نیز تفسیرى که پولس از رفع حجاب در مسیح ارائه کرد (۲کر: ۱۴‎/۳)، در کاربرد صفت جدید نقش داشته و در نهایت موجب تمایز عهد جدید از عهد عتیق گشته است. البته استعمال این صفت بدین معنى نیست که با تکوین عهد جدید، عهد عتیق ابطال مى گردد. برعکس، یکى از ویژگی هاى عهد جدید این است که معنى کامل خود را در پیوند با عهد عتیق مى یابد، همچنان که آگوستینوس قدیس[۱] نیز گفته است: «عهد جدید در عهد عتیق نهان است و عهد عتیق در عهد جدید عیان گشته است».

کتاب هاى عهد جدید: عهد جدید مشتمل بر چهار إنجیل ، اعمال رسولان، سیزده نامه منسوب به پولس، سه نامه منسوب به یوحنا، دو نامه منسوب به پطرس، یک نامه منسوب به یعقوب، یک نامه منسوب به یهودا، رساله به عبرانیان و مکاشفه است. عیسى در طول حیات، جز یک بار که با انگشت بر خاک نگاشت (یوحنا۶‎/۸)، نوشته اى از خویش باقى نگذاشت. عهد جدید تماما بعد از وفات حضرت مسیح (علیه السلام ) یعنی بعد از ۳۰ میلادی نوشته شده است.

إنجیل به معنای مژده یا بشارت[۲] می باشد , یعنی مژده به رسیدن پیمانی جدید با قوم . نوشتن اناجیل از حدود سال ۴۰ میلادی (نظر سنتی) یا سال ۶۰ میلادی (نظر علمی)، شروع شد و تا قرن دوم طول کشید. بسیاری می پندارند که مسیحیان عهد جدید را نوشته حضرت عیسی علیه السلام می دانند ، اما در واقع چنین نیست و مسیحیان خود نویسندگان اناجیل را متعدد و در برخی موارد مجهول می دانند .

شوراهای مسیحی World council از قرن چهارم شروع شد. علمای مسیح در شهر قسطنطنیه جمع شدند تا اختلافات را کنار بگذارند. این شوراها متعدد و آخرینش شورای واتیکان دو بود. مصوبات آخرین شورا مورد تأیید تمام مسیحیان حتی پروتستان‌ها قرار گرفته است. در شورای نیقیه قانون‌های ایمان، تثلیث، تعداد کتب مقدس (به نحو رسمی) مورد تأیید و تصویب قرار گرفت.

إنجیل هاى چهارگانه موجود که مورد تایید همان شورا است به شرح زندگانى و تعالیم مؤسس دین مسیحیت مى پردازد و هدف آنها برانگیختن ایمان مذهبى نزد خوانندگان است. در این نوشته ها زندگى مسیح از بدو ولادت تا صعود او به آسمان شرح داده شده و تعالیم دینى وى بیان گشته است. عمده ترین بخش هاى این چهار کتاب به دوران پیامبرى عیسى و وقایع آن اختصاص دارد و در آنها کلام ها و اعمال عیسى و معجزاتى که در طول این دوره از او به ظهور رسید، به تفصیل شرح داده شده است. دو انجیل متی و یوحنا[۳] را حواریون[۴] (شاگردان) حضرت نوشته اند به همین نام. لوقا و مرقس هم نام دو تن از کسانی است که تحت نفوذ شخصی به نام پولس[۵] بوده اند و دو إنجیل دیگر را نوشته اند. اناجیل ابتدا به زبان یونانی بوده اند، ولی در قرن ۲ و۳ میلادی به زبان های بسیار دیگری هم ترجمه شده اند . البته اناجیل دیگری هم نوشته شده بوده مثل إنجیل فیلیپ, توما، نیقود، لموس و .. ولی همان چهار إنجیل معروف رسمیت یافته است. در قرن اخیر إنجیلی به نام برنابا هم مشهور شده است که مسیحیان آن را مجعول مسلمین می دانند زیرا بشارت به ظهور پیامبر اسلام (ص) دارد .

سه إنجیل متى[۶]، مرقس[۷] و لوقا شباهت هاى زیادى با یکدیگر دارند و فصل به فصل و گاه آیه به آیه آنها با هم شبیه است؛ هرچند بعضاً در شرح جزئیات، اختلافاتى میان روایت هاى آنها مشاهده مى شود. از این روى، بر این سه اثر نام إنجیل هاى همنوا[۸] نهاده اند. اساس انجیل‌های همنوا ، با تعالیم اسلام در زمینه حضرت عیسی تفاوت چندانی ندارد. در مقابل اناجیل همنوا ، انجیل یوحنا قرار دارد . إنجیل یوحنا از لحاظ ساختار متن با سه إنجیل دیگر تفاوت هایى دارد و در آن تعالیم و کلام هاى مسیح با سبک دیگرى ارائه شده است. به انجیل یوحنا[۹] انجیل الهیاتی یا لاهوتی نیز گفته می شود. مساله الوهیت حضرت عیسی فقط در همین انجیل مطرح شده است .

اعمال رسولان که نوشته لوقاى إنجیل نگار است، در اصل دنباله إنجیل سوم بوده است. لوقا در این اثر، با استفاده از منابعى که در اختیار داشته ، چگونگى انتشار پیام نجات عیسى را نشان داده و این کار را به ویژه با شرح اعمال پطرس[۱۰]، پولس و استفانوس انجام داده است. اما در پى آن نبوده که به دفاع از مسیحیت بپردازد و حقانیت آن را به عنوان میراث بر دین یهود بر کرسى بنشاند. درباره تاریخ مبادى کلیسا، به آنچه در این کتاب آورده اکتفا کرده است و از وقایعى همچون تأسیس کلیساى روم، کارهاى پطرس و پولس پس از آزاد شدنشان از زندان و تشکیل نخستین جماعت هاى مسیحى سخنى به میان نیاورده است. با این همه، اثر او حاوى اطلاعات موثقى براى درک مبادى تاریخ مسیحیت است. هدف او بیشتر ارائه گزارشى پرشور از وقایع آن دوران بوده تا از این طریق، موجبات دلگرمى مسیحیان آینده را فراهم سازد.

رساله هاى پولس مجموعه اى از سیزده نامه است که مبین آرا و عقاید او هستند، اما شرح دادن این آرا در چند سطر ممکن نیست و براى آگاهى از آنها ، باید به متن این نوشته ها مراجعه شود. بعضی از مسیحیان ( کاتولیک ها ) رسالت پولس را قبول ندارند زیرا وی حق خلافت حضرت عیسی را از پطرس غصب کرده و با نظریات او مخالفت ورزید، ولی متاسفانه مردم او را پذیرفتند . پروتستان ها این نامه ها را قبول دارند .

رساله به رومیان نامه اى است که پولس در تشریح اندیشه هاى الهیاتى خویش نگاشته است تا زمینه سفر او به روم و دیدار وى با مسیحیان آنجا را فراهم سازد. رساله اول به کرنتیان براى حل مشکلات کلیساى کرنت و پاسخ گفتن به پرسش هایى در خصوص ایمان و اعمال مسیحى نگاشته شده است. در رساله دوم به کرنتیان، پولس مى کوشد از خود در برابر اتهامات واعظان دروغینى که به کلیساى کرنت رخنه کرده بودند، دفاع کند. رساله به گالاتیان(غلاطیان) به مشکلاتى مى پردازد که میان یهودیان مسیحى شده و مشرکان به مسیحیت گرویده بروز کرده بود. در رساله به افسسیان، پولس از مشیت خدا سخن مى گوید و درباره فیض او در مسیح به تعمق مى پردازد. رساله به فیلیپیان نامه اى است که پولس براى قدردانى از محبت هاى مسیحیان فیلیپى نگاشته و در آن ایشان را به استوارى و فروتنى و همبستگى خوانده است. رساله به کولوسیان در رد تعالیم نادرستى است که معلمان دروغین در کلیساى کولوسى القا مى کردند. رساله هاى اول و دوم به تسالونیکیان براى پاسخ گفتن به پرسش هایى که در کلیساى تسالونیکى درباره بازگشت مسیح مطرح شده بود، نگاشته شده است. پولس در رساله اول به تیموتئوس، تیموتئوس را در راه خدمتش تشویق مى کند و در باب اداره کلیسا و اصلاح تعالیم نادرست راهنمایى هایى ارائه مى کند و در رساله دوم او را اندرز مى دهد و تشویق مى کند که در برابر سختى ها پایدارى ورزد و وظیفه خویش را در کار تعلیم ادامه دهد. در رساله به تیتوس، خصوصیات رهبران کلیسا را شرح مى دهد و در خصوص تعلیم مردم و کردار مسیحى رهنمودهایى ارائه مى کند. رساله به فیلمون نامه اى است که در آن پولس از فیلمون مى خواهد که برده خود اونسیموس را آزاد کند.

رساله به عبرانیان نوشته اى متفاوت در عهد جدید به شمار مى رود که در متن آن نام هیچ مؤلفى ذکر نشده است. این اثر گونه اى خطابه است که براى یهودیان یونانى زبان که به مسیحیت گرویده بودند یا براى مشرکان مسیحى شده، به نگارش درآمده است. مؤلف این نامه در پى آن نبوده که پاسخگوى مسائل خاص یک کلیسا باشد، بلکه بیشتر کوشیده است تا به شرح عواملى بپردازد که عهد جدید و عتیق را به یکدیگر پیوند مى دهد. او مؤکداً اظهار داشته که مسیح یگانه کاهن اعظم است و تاریخ عهدى را که میان خدا و انسان بسته شده، به کمال رسانده و نقطه مرکزى تاریخ بشریت است.
رسالات کاتولیک مشتمل بر هفت نامه است که متعلق به پولس نیستند. این نامه ها مخاطب مشخصى ندارند (البته به استثناى رساله هاى دوم و سوم یوحنا) و از این روى کاتولیک خوانده شده اند، چرا که لفظ کاتولیک به معنى عمومى یا کلى است. رساله یعقوب که برادر خداوند و رئیسِ یهودیانِ به مسیحیت گرویده بود، احتمالاً در اورشلیم و اندکى پیش از رساله پولس به رومیان نگاشته شده است. این نوشته که سیاق متن هاى آموزنده حکمت را دارد، از نظر پروتستان ها به منزله شرحى بر موعظه بر فراز کوه عیسى (مت : ۵ – ۷) به شمار مى آید و به ویژه به سبب نکوهش اغنیا و عنایت به فقیران جالب توجه است.

رساله اول پطرس براى دعوت مسیحیان روم به مقاومت در برابر آزارگرى نگاشته شده است. تاریخ این نامه معمولاً پیش از آزارگرى امپراتور روم دومیتیانوس[۱۱] در سال ۹۰ درنظر گرفته مى شود. این رساله که از جنبه هاى مختلف شبیه نامه هاى پولس است، اصالتى ویژه دارد و در آن اعتقادات اولیه اى که مثلاً در باب عیسى در مقام بنده بلاکش وجود داشت، ملاحظه مى شود.
رساله یهودا که احتمالاً نوشته برادر یعقوب است ، به نکوهش معلمان دروغین و ترغیب مؤمنان به حفظ ایمانشان مى پردازد. در این رساله از مجعولاتى همچون کتاب خنوخ نقل مى شود و از این رو تاریخ تألیف آن قبل از سال ۹۰ ، یعنى پیش از تثبیت قانون عهد عتیق در شوراى یمنیا، در نظر گرفته مى شود.

رساله دوم پطرس وابسته به رساله یهودا است، اما در آن نقل از مجعولات مشاهده نمى شود. نکته جالب توجه در این رساله آن است که تحول اندیشه ها را در باب ظهور آخر زمانى عیسى نشان مى دهد. این رساله باید پس از تدوین مجموعه نامه هاى پولس نگاشته شده باشد، زیرا در آیات ۱۵-۱۶ از باب سوم آن ، مؤلف در باره نامه هاى پولس نظر خود را اظهار مى دارد.
اپوکریفای عهد جدید : عهد جدید هم کتب آپوکریفایی داشته است حتی بیش از عهد قدیم ولی در همان قرون ۲ و۳ میلادی ، مسیحیان بر همین۲۷ کتاب عهد جدید به توافق نسبی رسیده اند .

إنجیل برنابا[۱۲] : یکی از اناجیل موجود، إنجیل برنابا است. برنابا از حواریونی است که نامش در عهد جدید آمده است. نام ایشان و این که إنجیل داشته در کتاب مقدس آمده است. مدتی إنجیل ایشان مفقود شد. بعدها انجیلی یافت شده بنا به قراینی آن را منتسب به ایشان می دانند. إنجیل برنابایی که یافت شده، حجیت مباحثه‌ای ندارد و نباید آن را در مستندات خود بیاوریم ، هر چند آن را هم نمی‌توان به ضرس قاطع رد کرد.

دانلود متن کامل مقاله : از اینجا .

پی نوشت‌ها:

[۱] Saint Augustine، عالم بزرگ الهیات مسیحى که کتاب هاى اعترافات و مدینه الهى از او بر جاى مانده است.

[۲] Evanglion

[3] نام ایشان را به انگلیس جان و به عربی یوحنا و یحیی هم می گویند .

[۴] Apostle : حواری.

[۵] پولس رسول ، یکی از شخصیت های تاثیر گذار بر مسیحیت بوده است به گونه ای که برخی به مسیحیت فعلی پولسیت می گویند . در مسیحیت تحریف شده ، شخصیت پولس حتی از عیسی علیه السلام هم پر رنگتر است .

[۶] معلوم نیست که انجیل متّی توسط متّی نوشته شده باشد. این انجیل بر خلاف سایر ۲۶ کتاب ، ابتدا به زبان آرامی نوشته شد و بعد به یونانی ترجمه شد.

[۷] احتمالاً اولین انجیل نوشته شده همین انجیل مرقُس است. زیرا مطالب آن در اناجیل دیگر هم منتشر شده است.

[۸] Synoptic .

[9] یوحنا نام دو شخصیت بزرگ در مسیحیت است: یکی یوحنای زبدی است که حواری حضرت عیسی می باشد و دیگری یوحنای شیخ یا کبیر که از علمای معروف مسیحیت در قرن دوم است. لذا انجیل یوحنا و مکاشفه یوحنا را دو یوحنای مختلف نوشته اند .

[۱۰] پطرس از بزرگ حواریون است. وی در نظر مرحوم علامه طباطبایی احتمالاً از پیامبران است.

[۱۱] Domitien. ، امپراتور روم (۵۱ – ۹۶) که جانشین تیتوس شد و بین سالهاى ۸۱ – ۹۶ سلطنت کرد.

[۱۲] Bernaba .

منبع: http://www.pedar.net/865.html#more-865

آشنایی با عهد عتیق/ چرا مسیحی نیستم؟

محمد هاشم نعمت الهی — Thu, 17 Sep 2009 23:04:05 +0000

عهد عتیق مجموعا ۳۹ کتاب است، شامل: ۱۷ کتاب تاریخ و احکام ..، ۵ کتاب مواعظ، حکم و نیایش، ۱۷ کتاب نبوات،(تنبئات یا پیشگویی‌ها) . بر اساس فضای یهودی عهد عتیق، مجموعا ۲۴ کتاب است . از فرقه های مسیحیت ، فرّیسیان به کل ۳۹ کتاب معتقدند ؛ اما صادوقیان ـ که اکنون از بین رفته‌اند ـ به ۵ کتاب معتقدند. عهد عتیق ابتدا به عبری (که از سلسله زبان‌های سامی (سام بن نوح) است مانند زبان عربی) نگاشته شد و بعضاً کلدانی.

عهد عتیق امروزی، شامل ۳۹ کتاب (سفر ) می باشد. برای دسته بندی کلی عهد عتیق می توان این کتاب را به سه گروه اساسی تقسیم کرد : تورات (توره)، نبیئیم (کتب پیشگویی های انبیاء) و کتوبیم (نوشته‌ها یا صحیفه‌ها) .

تورات (اسفارخمسه) : تورات (توره) واژه عبری و به معنای آموزه و دستور است و در حقیقت همان پنج کتابی است که به موسی علیه السلام نسبت داده شده است. تورات در حقیقت کتابچه تاریخ قوم بنی‌اسراییل[۱] است. این مجموعه، اسفار پنجگانه یا پنتاتوک نیز خوانده می‌شود. پنتاتوک واژه یونانی است به معنی کتب پنج‌گانه. این اسفار یا کتب عبارتند از سِِفر آفرینش (تکوین یا پیدایش)، سِِفر خروج، سِِفر لاویان، سِِفر اعداد و سِِفر تثنیه.

اسفار تورات :

سفر پیدایش(تکوین): بقایای اسطوره‌هایی است که آفرینش جهان، نخستین پیامبران، هجرت ابراهیم و پیدایش قوم بنی‌اسرائیل را شرح می‌دهد و با داستان یعقوب و یوسف به پایان می‌رسد.

سفر خروج: داستان موسی، پیامبری او و نجات بنی‌اسراییل از مصر[۲] را بیان می‌دارد.

سفر لاویان(احبار): سفر لاوی وظیفه کَهَنه (کاهنان) یهود را معین می‌کند که یکی از وظایف آنان حفظ قدس‌الاقداس است و برپایی انواع عیدها و … .

سفر اعداد(عدد): بیان تیره‌ها و آمار بنی‌اسراییل است از جمله نسل حضرت اسماعیل علیه السلام.

سفر تثنیه (تکرار): اهمیت خاصی دارد. این سفر بر اساس چینش خاصی حوادث تاریخی و احکام کتب قبلی را تکرار می‌کند. این سفر همراه است با جریان کشته شدن حضرت موسی علیه السلام.

کتوبیم(نوشته ها): این قسمت که ۱۷ کتاب دارد، ادامه تاریخ یهود و شرح عقاید و آداب و رسوم و اخلاق این قوم بعد از حضرت موسی می باشد. نام کتب آن بدین قرار است : یوشع ، داوران ، روت ، صموئیل ، صموئیل ۲، پادشاهان ۱ ، پادشاهان ۲، تواریخ ایام ۱، تواریخ ایام ۲، عزرا ، نحمیا ، استر ، ایوب ، مزامیر (مزمور ، زبور )[۳] ، امثال سلیمان(علیه السلام ) جامعه وغزل غزل های سلیمان علیه السلام .[۴]
نبوییم (کتب انبیا): برای معرفی این قسمت ابتدا مناسب است معنای نبوت را در فرهنگ یهودی بدانیم: در عبری نبی معانی متعددی دارد ، از جمله : پیامبر ، کسی که از طرف خدا خوانده شده ، تائید، اعلام ، توبیخ، جذبه ای خاص داشتن ، خبر دادن از اخبار وامور دینی ، پیشگویی و … . در کلام عبری زبان ها واژه نبی به معنای اعم، جادوگران مقدس ومنادیان طریقه اسرائیل و مردم دانشمند و صاحب امتیاز را هم شامل می شد ، ولی به طور اخص به انبیای مفسر کلام الهی و منتقد رفتار های غیر دینی(ضد دینی) این قوم اطلاق می گردید . نبی در متون قدیمی تر از عهد عتیق، بیشتر به معنای بر انگیختن ، الهام گرفتن و انذار دادن آمده است . این کلمه بیش از ۳۰۰ بار در عهد عتیق آمده است . نبی به معنای سخن گو و باز گوینده سخن هم به کار رفته است . در بعضی از اعصار به دلیل آمیخته شدن معنای نبی با جادو گری ، برخی از پیامبران (مانند عاموس) نمی خواستند آنها را نبی بنامند و می گفتند ما شبان وشبان زاده ایم. در اعتقادات تلمودی (از مهمترین کتب قوم یهود)، نبوت و پیش گویی کردن به معنای قدرت انسان در ابلاغ و تفسیر میل و اراده الهی به کار رفته است و سبب اصلی این قدرت روح القدس می باشد . با توجه این مقدمه منظور از نبوت در این بخش از عهد عتیق ، همان پیشگویی می باشد.

کتب پیشگویی های انبیا شامل ۱۷ کتاب می باشد : إشَعیا[۵] ، ارمیا ، مراثی ارمیا ، حزقیال ، دانیال ، (انبیا عظیم) یوشع (هوشع)، یوئیل ، عاموس ، عوبدیا ، یونس ، میکاه ، ناحوم ، حبقوق ، صفنیا، حَجَّی ، زکریا و ملاکی (انبیا صغیر). برای فهم این کتاب ها که بیشتر به حالت رمز و کنایه آمده است باید اطلاعات تاریخی دقیقی از حوادث آن دوران داشته باشیم.

متن کامل این مقاله را از اینجا دانلود نمایید.

پی نوشت‌ها :

۱٫ اسراییل نام دیگر حضرت یعقوب (ع) است.

۲٫ عید فصح: در حال حاضر یهود به مناسبت همین نجات که حادثه مهمی در تاریخ آنها به شمار می آید ، عید می گیرند و این عید فصح (پسح) نام دارد . به زبان فرانسوی به عید نجات بنی‌اسراییل از مصر(فصح) ، عید پاک می‌گویند . این عید مراسم ویژه‌ای دارد که ۷ هفته طول می‌کشد.خود عید فصح یک هفته بیشتر طول نمی کشد اما پس از آن عید هفته ها وجود دارد که ۷ هفته است و به عید پنجاهه وصل می شود . روز پنجاهم این عید پنطیکات نام دارد که روز نتیجه‌گیری است،و به انگلیسی Easter گفته می شود. (یهودیت اساساً آیین عمل است نه جهان‌شناسی. لذا شریعت در آن نقش بسیار برجسته‌ای دارد.) .

[۳] مزامیر همان زبور داود است که خیلی دست نخورده و تحریف زیادی نداشته است. سرودهایی که امروزه در کلیسا خوانده می‌شود از همین سفر است. نسخه خطی آن که تحت نظر امام رضا علیه السلام به عربی ترجمه شده، اخیراً یافت شده و خیلی زیبا و خواندنی ست.

[۴] اسفار مربوط به حضرت سلیمان علیه السلام آکنده از انحراف است.

[۵] ایشان از پیامبرانی است که وعده ظهور حضرت حجت در قرآن به کتاب ایشان ارجاع داده شده است. ما اشتباهاً ایشان را أشعیا می‌خوانیم.

منبع: http://www.pedar.net/851.html

عیسی و صلیب

محمد هاشم نعمت الهی — Wed, 26 Aug 2009 20:42:11 +0000

چرا مسیحیان معتقد هستند که عیسی مسیح هنوز زنده است و روزی ظهور خواهد کرد مگر ایشان را به صلیب نکشیدند؟

آنچه از انجیل‌های امروزی جامعة مسیحیت استفاده می‌شود این است که حضرت عیسی را حاکم زمانش، بر اثر تحریک علمای یهود، دستگیر کرده و به صلیب کشیدند و حضرت مسیح در بالای صلیب جان داد. بعد از آن عده‌ای بدن عیسی مسیح را از صلیب پائین آورده و دفن کردند امّا بعد از سه روز متوجه شدند که سنگ روی قبر حرکت کرده و وقتی نگاه کردند مسیح را در قبر نیافتند و مردی یا دو مرد سفید‌پوش به آنها گفت: عیسی زنده شده است که ناگاه حضرت عیسی خود را به آنها رسانیده و دستوراتی داد و سپس به سوی آسمان رفته و بر سمت راست خدا نشست.[۱]

اما چرا می‌گویند روزی ظهور خواهد کرد باید گفت که عقیده به ظهور یک نجات دهندة بزرگ آسمانی و امید به یک آیندة روشن که در آن نگرانی‌ها و هوسها از بین برود و به برکت ظهور یک شخصیت ممتاز الهی همة تاریکی‌ها برچیده شود و ریشة ظلم و تباهی از روی کرة زمین پراکنده شود، یک اعتقاد عمومی ثابت است که همواره در همه وقت، در همه جا و در همه زمان‌ها بین تمام ملّت‌ها شایع و رایج بوده است. این عقیده در طول دوران زندگی انسان‌ها پیوسته در میان همة ملّت‌ها و پیروان ادیان بزرگ موجود بوده که سرانجام باید پیشوایی در آخر الزّمان ظهور کرده، بی‌عدالتی‌ها را از بین برده و حکومت واحد جهانی تشکیل داده و در بین مردم بر اساس عدالت و انصاف داوری کند.

عقیده به ظهور یک نجات دهنده از نظر همة شاخه‌های مسیحیّت قطعی و مسلّم است برای همین می‌گویند: چون مسیح نتوانست این حکومت جهانی را تشکیل دهد به آسمان رفت و امروز جامعة مسیحیّت در انتظار بازگشت وی از آسمان در پایان جهان نشستند. طبق نوشته «مستر هاکس» در کتاب قاموس، کتاب مقدس کلمة «ابن»۸۰ بار در انجیل و ملحقات آن آمده که فقط۳۰ مورد آن با حضرت عیسی قابل تطبیق است و۵۰ مورد دیگر از «مصلح» و نجات دهنده سخن می‌گوید که در آخر الزّمان ظهور خواهد کرد.[۲]

بر اساس همین اعتقاد است که می‌بینیم در انجیل امروزی جامعة مسیحیّت آمده است: آن حضرت روزی ظهور خواهد کرده، البته هیچ کس از روز ظهور او خبر ندارد جز پدر یگانه، و آمدن حضرت عیسی به روی زمین مانند آمدن ابر در آسمان‌ خواهد شد که با سرعت و بدون علائم قبلی به آسمان رفت و روزی هم به زمین برگشته و دعوتش را آشکار می‌کند و زمین را پر از خیر و سلامتی می‌کند. و در روز قیامت هم حساب مردم با اوست.[۳]

امّا در قرآن کریم و روایات اصل موعود و ظهور منجی که جامعه را پر از عدل و داد خواهد کرد و حکومت جهانی تشکیل می‌دهد، یک اعتقاد غیر قابل انکار است. در خصوص داستان صلیب، نظر اسلام با آنچه در اناجیل موجود آمده است متفاوت می باشد زیرا در قرآن کریم آمده است که:

و گفتار یهودیان که گفتند: ما مسیح عیسی بن مریم پیامبر خدا را کشتیم، در حالی که نه او را کشتند و نه به دار آویختند، لکن امر به آنها مشتبه شد و کسانی که در مورد او اختلاف کردند، از آن در شک هستند و علم به آن ندارندو تنها از گمان پیروی می‌کنند قطعاً او را نکشتند.[۴]

در تفسیر این آیه آمده است:

آنها شخصی را که شباهت زیادی به حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ داشت، گرفته و به صلیب کشاندند و خداوند حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ را قبل از آنکه دست نظامیان روم به او برسد به آسمان عروج داد؛ و چون نظامیان آن حضرت را دقیق نمی‌شناسند، فکر کردند آن کس را که دستگیر کرده اند او مسیح است.[۵]

بنابراین از دیدگاه اسلام حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ زنده است، ولی نه این‌که اول به صلیب کشیده شده و بعد زنده گشته است بلکه از اول، خداوند او را بدون اینکه بمیرد به آسمان برد. و حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ روزی به زمین برمی‌گردد، ولی نه به عنوان مصلح و منجی بشریّت از ظلم و … بلکه برای حمایت از حضرت مهدی ـ عج الله تعالی و فرجه الشریف ـ و مردم جامعة مسیحیت را به پیروی کردن از حضرت بقیة الله الاعظم ـ عج الله تعالی و فرجه الشریف ـ دعوت خواهد کرد و به امام زمان ـ علیه السّلام ـ اقتدا می‌کند، چنانچه در روایاتی به این مطلب تصریح شده است:

امام باقر ـ علیه السّلام ـ فرمود: زمانی بر مردم خواهد آمد که خداوند و توحید را آن‌چنان که شایسته است نخواهند شناخت، در این زمان حضرت عیسی بن مریم ـ علیه السّلام ـ از آسمان بر زمین آمده و به کمک امام زمان ـ عج الله تعالی و فرجه الشریف ـ خواهد شتافت و پشت سر امام مهدی ـ عج الله تعالی و فرجه الشریف ـ نماز می‌خواند، در حالی که او پیامبر است و این به خاطر این است که ما اهل بیت ـ علیهم السّلام ـ از او افضل هستیم.[۶] رسول گرامی اسلام ـ صلی الله علیه و آله ـ نیز وقتی جانشینان خود را معرفی می‌نمایند بعد از معرفی امام یازدهم حسن عسکری ـ علیه السّلام ـ می‌فرماید: و بعد از آن حضرت، فرزندش همان که عیسی بن مریم ـ علیه السّلام ـ پشت سر او نماز خواهد خواند، به امامت می‌رسد.[۷]

در جای دیگر از رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ نقل شده است: که جبرئیل فرمود: خداوند متعال می‌فرماید: ای پیامبر! خداوند حضرت قائم را از شما آفرید و روزی خداوند حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ را به زمین می‌آورد و به حضرت مهدی ـ عجل الله تعالی و فرجه الشریف ـ اقتدا می‌کند.[۸] این مطلب را اهل تسنّن نیز قبول دارند چنانچه ابن ماجه می‌نویسد:

حضرت مهدی ـ عجل الله تعالی و فرجه الشریف ـ در بین رکن و مقام در کعبه از مردم بیعت خواهد گرفت، و دجّال فتنه‌گری می‌کنند که حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ برای قتل دجّال به زمین می‌آید و به امام زمان ـ عجل الله تعالی و فرجه الشریف ـ کمک خواهد کرد.[۹] با توجه به این مطالب باید گفت که اعتقاد مسیحیان بر ظهور حضرت عیسی با روایات اسلامی مطابقت دارد و تنها فرقش این است که آنها بر اثر تحریف و دست یازی دیگران، منابع تاریخی‌شان این ظهور را یک امری مستقل می‌دانند، در حالی که ظهور حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ برای یاری امام زمان ـ عجل الله تعالی و فرجه الشریف ـ می‌باشد و حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ هیچ ادّعای جداگانه‌ای نخواهد کرد. بلکه پیروی از حجة بن الحسن العسکری را برای همه به خصوص جامعة مسیحیت اعلام خواهد کرد. زیرا طبق روایت امام باقر ـ علیه السّلام ـ ائمة اطهار ـ علیهم السّلام ـ افضل از حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ هستند و از نظر عقلی قابل قبول نیست که کسی که رتبه‌اش پایین‌تر است، بخواهد ادعایی جداگانه از امام زمان ـ علیه السّلام ـ داشته باشد. پس حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ روزی برای کمک به قیام امام زمان ـ عجل الله تعالی و فرجه الشریف ـ به زمین برمی‌گردد.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

الف: مهدویت:

۱٫ کمال الدین و تمام النعمه، شیخ صدوق، جز ثانی.

۲٫ کشف الغمه، علی بن عیسی اربلی، ج۲، تبریز، مکتب بنی هاشمی، ۱۳۸۱ ق.

ب: مسیحیت:

۱٫ تحقیقی در دین مسیح، جلال الدین آشتیانی، بی‌جا، نشر نگارش، اول، ۱۳۶۸ ش.

۲٫ ترجمة اناجیل اربعه، محمد باقر خاتون آبادی، به کوشش جعفریان، رسول، تهران، نقطه اول، ۱۳۷۵ش.

——————————————————————————–

[۱] . انجیل متی، باب ۲۷ و ۲۸، انجیل مرقس، باب ۱۵ و ۱۶، انجیل لوقا، باب ۲۳ و ۲۴، انجیل یوحنا، باب ۱۶ و ۲۱، ترجمة: هنری موتس، تهران، اساطیر، اول، ۱۳۸۰ هـ . ش.

[۲] . سایت اینترنتی تبیان، هاشمی شهیدی، سید اسد الله، ظهور حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ از دیدگاه اسلام و مذاهب ملل جهان.

[۳] . انجیل متی، باب ۲۴ و ۲۵، آیة ۱۳ و انجیل لوقا، باب ۱۷ و ۲۱، آیة ۳۴ و شلبی، احمد؛ مقارنة الادیان (المسیحیه)، بی‌جا، مکتبة النهضة المصریه، چهارم، ۱۹۷۳ م، ص ۱۵۸٫

[۴] . نساء/۱۵۷٫

[۵] . مکارم شیرازی، ناصر، نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، بی‌تا، ج۴، ص ۱۹۸٫

و جرجانی، حسین؛ تفسیر گازر، تهران، چاپخانه دانشگاه تهران، اول، ۱۳۷۷ه‍ . ش، ج۲، ص ۳۰۴٫

و کاشانی، فتح الله، منهج الصادقین، تهران، کتابفروش اسلامیه، دوم، ۱۳۴۴ ه‍ . ش، ج۳٫

[۶] . مجلسی، محمد باقر، منهج الصادقین، بیروت، مؤسسة الوفاء، ج۲۴، ص ۳۲۸، باب ۶۷، حدیث ۴۶٫

[۷] . همان، بیروت، مؤسسة الوفاء، ج۴۳، ص۲۵۰، باب۱۱، حدیث۲۴٫

[۸] . کلینی، محمد، کافی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ ش، ج۸، ص۴۲٫

[۹] . ابن ماجه، السنن ابن ماجه، کتاب الفتن، بیروت، دارالجیل، ج۲، ص ۳۶۶، باب خروج المهدی؛ ر.ک: علی محمد فتح الدین حنفی، فلک النجاة، تحقیق ملا اصغر علی محمد جعفر، بی‌جا، دارالسلام، دوم ، ۱۴۱۸ ق، ص۲۱۱٫

منبع: http://www.andisheqom.com

آیا مسیح یک دین جدید به وجود آورد؟

محمد هاشم نعمت الهی — Tue, 25 Aug 2009 20:17:10 +0000

چرا برخلاف گفته انجیل که مسیح درفکر ایجاد دین جدیدی نبوده است، مسیحیت دین جدیدی را بوجود آورده است، لطفا توضیح دهید؟

برای پاسخ به این سؤال بهترین راه بررسی تاریخچه پیدایش مسیحیت است ولیکن قبل از هر چیز باید گفت: شواهدی موجود است که اثبات می کنند مسیحیت در ابتدا به عنوان یک شریعت مستقل مطرح نبوده است .

اولین شاهد بیانات خود حضرت مسیح -علیه السلام- است که در عهد جدید آورده شده است. درعهد جدید به نقل از آن حضرت آمده است: «گمان مبرید که آمده ام تا تورات یا کتب انبیاء را باطل سازم، نیامده ام تا باطل سازم بلکه (آمده ام) تا تمام کنم ….»[۱]

دومین شاهد سیره عملی حضرت عیسی -علیه السلام- است چرا که آن حضرت دردوران زندگی دنیایی اش پیوسته بر حفظ شریعت یهود مواظبت می کرده است.[۲]

سومین شاهد سیره عملی حواریون حضرت است زیرا آنها نیز مانند حضرت عیسی -علیه السلام- تمام آداب و رسوم شریعت یهود را رعایت می کردند و همه روزه به معبد می رفتند و آیین یهود را مانند دیگر یهودیان احترام می کردند.[۳]

تنها چیزی که آنان را از یهودیان ممتاز می کرد این بود که اعتقاد داشتند که عیسی همان موعود است که در کتب انبیاء بنی اسرائیل به ظهور او بشارت داده شده است.[۴]

چهارمین شاهد، قوانین رومیان است که برعلیه یهودیان وضع می کردند. درزمان حضرت عیسی -علیه السلام- یهودیان از جانب رومیان بسیار تحت آزار و اذّیت بودند و از جانب رومیان قوانینی برعلیه یهودیان وضع شده

بود ولی از مسیحیان نامی در آن قوانین برده نشده بود زیرا آنها را نیز فرقه ای از یهودیان می دانستند.[۵]

علاوه بر اینها در کنکاش تاریخی موضوع دیده می شود که اولین شخصی که صراحتا به شریعت موسی -علیه السلام- حمله ور شد و آن را منسوخ اعلام کرد پاولوس (پولس) بوده. رساله های پاولوس (پولس) مملو از مطالبی درباره از میان رفتن شریعت موسی -علیه السلام- به ویژه عمل ختان است.

او در این راه تلاش بسیار کرد و فرقه طرفداران اصول و شرایع موسوی را مغلوب ساخت.[۶] او عقیده داشت که «اجرای همه ۶۱۳ دستور شریعت یهود کافی نیست زیرا نمی تواند انسان باطنی را از نو بسازد …»[۷] فلذا می گفت: «مرگ مسیح به شریعت پایان داده است.»[۸]

بهمین خاطر در رساله خود می نویسد:

«یقین می دانم که انسان بدون عمل به شریعت محض (درحالی که) ایمان دارد عادل شمرده می شود…. به ابراهیم و ذریت او وعده ای که او وارث جهان خواهد شد از جهت شریعت داده نشده بلکه از عدالت ایمان بود.»[۹]

و از طرف دیگر می بینیم که بسیاری از محققین معتقدند که پس از شکست بزرگ یهودیان و تخریب اورشلیم در۷۰ میلادی مسیحیان کوشیده اند خود را از یهودیان جداسازند، بخصوص چون مسیحیت درخارج ازفلسطین پایه گرفته وتوسعه یافته است،مسیحیان غیر یهودی و یا پروزلیت هایی[۱۰] که رابطه خود را با فلسطین بریده و مسیحی شده بودند، نه تنها سعی کردند جامعه نوینی مجزای از گروههای مختلف یهودی بوجود آورند که آداب و شعائر و معتقدات خود را نیز رنگ غیر یهودی دادند و برای اینکه این جامعه نوپا بتواند به حیات خود ادامه دهد و ازحملات بیرحمانه رومیان به یهودیان مصمون بماندبه تکفیروشماتت یهودیان پرداخت.[۱۱]

و اصولا هر قدر تشکیلات کلیساهای خارج از فلسطین توسعه یافت نفوذ یهودی ـ مسیحیان کمتر شد و پس از تسلط کلیسا و بخصوص وصلت بادربار روم این اقلیت در جامعه بزرگ مسیحیت به کلی حل شد و به همین نسبت نیز مشخصه های دین و فرهنگ یهود در دین مسیح به حداقل تقلیل یافت.[۱۲]

فلذا به صراحت می توان گفت مسیحیت آنگونه که امروزه توجیه می شود توسط عیسی -علیه السلام- و در قرن اول میلادی بوجود نیامده است، بلکه در طول یک قرن و شاید هم چندین قرن شکل گرفته و مسلما قبل از پاولوس (پولس) قالب دیگری داشته است.[۱۳]

منابع برای مطالعه بیشتر :

۱- مسیحیت شناسی مقایسه ای، محمدرضا زیبایی نژاد، قسمت ۱۷، شریعت

۲- تحقیقی در دین مسیح، جلال الدین آشتیانی، فصل چهارم.

پاورقی:

[۱]. متی/۱۷:۵٫

[۲]. زیبایی نژاد، محمدرضا، مسیحیت شناسی مقایسه ای، تهران، سروش، ۱۳۸۲، ص۴۰۶٫

[۳]. جان بی ناس، تاریخ جامع ادیان، ترجمه علی اصغر حکمت، تهران، انتشارات علمی فرهنگی، چاپ نهم، ۱۳۷۷، ص۶۱۱٫

[۴]. همان.

[۵]. آشتیانی، جلال الدین، تحقیقی دردین مسیح، نشر نگارش، چاپ اول، ۱۳۶۸، ص۱۰۸٫

[۶]. تاریخ جامع ادیان، ص۶۱۴٫

[۷]. همان، ص۶۸۰٫

[۸]. همان.

[۹]. رمیان، ۴:۳

[۱۰]. غیریهودیان.

[۱۱]. تحقیقی در دین مسیح، ص۱۰۸٫

[۱۲]. همان، ص۱۰۹

[۱۳]. همان، ص۹۵٫

منبع: http://www.andisheqom.com

نظر شما در مورد دین مسیحیت چیست؟

محمد هاشم نعمت الهی — Tue, 25 Aug 2009 20:08:41 +0000

نظر شما در مورد دین مسیحیت چیست؟

یکی از دین‌هایی که خداوند متعال به فرزندان ابراهیم ـ علیه السّلام ـ عنایت فرموده است، دین مسیحیت می‌باشد. آن طور که از قرائن و شواهد بر می‌آید قبل از اسلام دین مسیحیت آخرین دین بوده است که خداوند برای هدایت و ارشاد انسانها، به ارمغان فرستاده است.

آورنده دین مسیحیت حضرت مسیح ـ علیه السّلام ـ که در قرآن مجید یکی از پیامبران اولوالعزم نام برده شده است، می‌باشد. او بدون پدر و از حضرت مریم، دختر عمران به دنیا آمده است.

مادر حضرت مسیح ـ علیه السّلام ـ

نامش مریم، دختر عمران نبی است،‌ تولد او نیز ویژگی‌ خاصی دارد که خداوند آن را در قرآن کریم ذکر کرده است، چگونگی تولد حضرت در کتاب قرآن چنین آمده است: «زن عمران نذر کرد و با خود و خدای خودش چنین عهد کرد که فرزندی که در شکم دارد را در راه خداوند آزاد گرداند و چون فرزندش به دنیا آمد گفت: پروردگارا! فرزندی که به دنیا آورده‌ام دختر است، من او را مریم نام نهادم، او و فرزندانش را از شر شیطان رجیم در پناه تو آوردم».[۱] بعد خداوند در ادامه خبر از قبول شدن نذر زن عمران می‌دهد و می‌فرماید: «مریم را به نیکویی تربیت کرد و حضرت زکریای نبی را به کفالت او گمارد».[۲]

از جمله ویژگی‌ها و امتیازاتی که خداوند برای حضرت مریم ـ سلام الله علیها ـ برشمرده می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱٫ مادرش او را نذر صومعه کرده بود. (آل عمران، ۳۵)

۲٫ تحت نظر زکریای نبی پرورش یافت. (آل عمران، ۳۶)

۳٫ بیت المقدس را برای عبادت اختیار کرده بود. (مریم، ۱۶)

۴٫ از غذاهای بهشتی تغذیه می‌کرد. (آل عمران، ۳۷)

۵٫ ملائکه با مریم صحبت می‌کردند. (آل عمران، ۴۲)

۶٫ خداوند او را بر زنان زمان خود برگزیده بود. (آل عمران، ۴۲)

۷٫ مریم دارای مقام عصمت بود. (آل عمران، ۴۲)

۸٫ او صدیقه بود. (مائده، ۷۵)

۹٫ از سجود کنندگان و رکوع کنندگان بود. (آل عمران، ۴۳)

تولد مسیح ـ علیه السّلام ـ

خداوند چگونگی میلاد آن حضرت را چنین بیان می‌نماید: «فرشتگان به مریم گفتند خدا تو را به کلمه‌ای که نامش مسیح است بشارت می‌دهد که در دنیا و آخرت آبرومند است».[۳]

از این آیه شریفه فهمیده می‌شود که نام حضرت عیسی را خداوند انتخاب کرده و او را مسیح نام نهاده است. در مورد چگونگی خلقت و آفرینش حضرت، خداوند می‌فرماید: «مسیح عیسی بن مریم فقط فرستاده خدا و کلمه (و مخلوق) اوست که او را به مریم القا نمود و روحی (شایسته) از طرف او بود».[۴]

نبوت مسیح

در مورد آغاز نبوت حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ خداوند عزوجل در قرآن کریم بعد از ذکر جریان ملامت قوم، حضرت مریم را و اینکه از او می‌خواستند توضیح دهد که فرزند را از کجا آورده است، می‌فرماید: «آن طفل گفت همانا من بنده خاص خدایم که مرا کتاب آسمانی و شرف نبوت عطا فرمود».[۵]

با توجه به این آیه چنین به دست می‌آید که حکم نبوت از همان طفولیت به حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ عطا شده است، امّا این سؤال حال مطرح می‌شود که آیا در همان زمان طفولیت به رسالت هم مبعوث شد یا خیر؟

در جواب باید گفت؛ اولاً از آیه شریفه چنین بیان و مطلبی استفاده نمی شود و رسالت را برای حضرت اثبات نمی‌کند. ثانیاً، در حدیثی آمده است که شخصی از امام باقر ـ علیه السّلام ـ سؤال می‌کند که آیا حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ هنگام تولد حجت خداوند بر مردم زمانش بوده است یا نه؟ امام ـ علیه السّلام ـ در جواب می‌فرمایند حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ در آن زمان نبی بوده امّا رسول نبوده است و به آیه ۳۰ سوره مریم استناد می‌فرمایند.

و سپس اضافه می‌کنند که عیسی ـ علیه السّلام ـ در آن حال (در گهواره) آیت برای مردم و رحمتی از جانب پروردگار برای مریم بوده و حجت برای کسانی که کلام او را شنیدند، امّا بعد از آن حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ دیگر سخن نگفت تا دو سالگی و در آن حال حضرت زکریا ـ علیه السّلام ـ حجت خداوند عزوجل بر مردم بود. بعد از دو سال حضرت زکریا از دنیا رفت و حضرت یحیی وارث کتاب و حکم شد، در حالی که طفل خردسالی (صبی صغیر) بود.

وقتی حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ به هفت سالگی رسید، به رسالت مبعوث شد و حجت خداوند بر یحیی و همه مردم شد.[۶]

القاب حضرت مسیح

خداوند حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ را در قرآن کریم با صفات گوناگونی توصیف نموده است که این خود نشانه‌ای بر عظمت و بزرگی آن حضرت می‌باشد. ما در اینجا به بیان چند نمونه از آنها می‌پردازیم:

۱٫ قول الحق (مریم، ۳۴)

۲٫ جعلنی مبارکا (مریم، ۳۱)

۳٫ کلمة الله (آل عمران، ۴۵؛ نساء، ۱۷۱)

۴٫ وجیهاً فی الدنیا و الاخرة (آل عمران، ۴۵)

۵٫ من المقربین (آل عمران، ۴۵)

۶٫ رسول الله (نساء، ۱۷۱)

۷٫ روح من الله (نساء، ۱۷۱)

۸٫ زکیّ (مریم، ۱۹).

معجزات حضرت

بهترین وسیله برای اثبات نبوت و ادعای هر پیامبری معجزاتی است که به مردم ارائه می‌دهد. از جمله معجزات حضرت مسیح می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱٫ کتاب انجیل (مائده، ۴۶)

۲٫ شفای پیسی (مائده، ۱۱۰)

۳٫ تکلم در گهواره (مائده، ۱۱۰)

۴٫ زنده کردن مرده (مائده، ۱۱۰)

۵٫ ساختن پرنده از گل و دمیدن روح در آن (مائده، ۱۱۰)

۶٫ نزول مائده برای حواریون (مائده، ۱۱۴)

۷٫ شفای کور مادرزاد (مائده، ۱۱۰).

علم عیسی بن مریم

یکی از اصلی‌ترین و مهم‌ترین ابزاری که خداوند متعال برای راهنمایی بشر به رسولانش عنایت می‌کند، علم و حکمت است، خداوند میزان علم آن حضرت را چنین بیان می‌دارد:

۱٫ خداوند او را به وسیله روح القدس توانا ساخت. (بقره، ۸۷ و ۲۵۳)

۲٫ خداوند به او کتاب عنایت کرد. (مائده، ۱۱۰)

۳٫ حکمت،[۷] حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ را خداوند به سلاح حکمت مسلح کرد تا از مواهب آن برای راهنمائی بشر برخوردار شود.

۴٫ تورات،[۸] خداوند متعال کتاب تورات را که کتاب مقدس یهودیان است به حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ آموخت.

۵٫ انجیل،[۹] خداوند به حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ کتاب مقدس انجیل را عنایت فرمود، انجیلی که هدایت‌گر و نور است.

زنده بودن حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ

یکی از مواردی که خداوند عزوجل به صراحت با نظر مسیحیان در مورد آن مخالفت کرده است، کشته شدن حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ است، خداوند متعال در این مورد می‌فرماید: «گفتند ما مسیح را کشتیم در صورتی که او را نه کشتند و نه به دار کشیدند، بلکه بر آنها امر مشتبه شد و همانا آنان که درباره او عقاید مختلف اظهار داشتند از روی شک و تردید سخن گفتند و عالم به او نبودند و به طور یقین مسیح را نکشتند».[۱۰] همانطور که مشاهده می‌شود در این آیه شریفه خداوند صراحتاً با کشته شدن مسیح مخالفت می‌کند و آن را نفی می‌نماید. گرچه مسیحیان معتقدند که سه روز پس از کشته شدن، مسیح زنده شد و در زنده بودن فعلی با مسلمانان هم عقیده‌اند.

انجیل در قرآن

خداوند متعال انجیل را در قرآن کریم یکی از کتابهای آسمانی که به حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ عطا کرده است[۱۱] معرفی می‌کند.

در مورد محتویات کتاب حضرت عیسی خداوند عزوجل چنین می‌فرماید: «انجیل کتابی است که در آن هدایت و نور و تصدیق کننده تورات است و آن هدایت و موعظه‌ای برای متقین می‌باشد.»[۱۲]

امّا مسیحیان انجیل را آن چنان که می‌بایست رعایت نکردند.[۱۳]

انحراف مسیحیان

دین مسیحیت نیز مانند دین یهود بعد از مدتی که حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ به آسمان عروج کرد، دست‌خوش تحریف و انحراف شد و مسیحیان دارای عقاید فاسد و گمراه شدند از جمله آنها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱٫ آنها قائل به الوهیت حضرت مسیح و مادر گرامیش شدند. (مائده، ۱۷، ۷۲ و ۱۱۶)

۲٫ آنها مسیح را فرزند خداوند انگاشتند.

۳٫ شریک برای خداوند قائل شدند. (نساء، ۱۷۱، مائده، ۷۳)

۴٫ در دینشان غلو کردند. (نساء، ۱۷۱)

۵٫ خود را فرزندان خداوند معرفی کردند. (مائده، ۱۸)

۶٫ احبار و راهبان را شریک خداوند قرار دادند. (توبه، ۳۱)

۷٫ رهبانیت و ترک دنیا را به صورت بدعتی در دین قرار دادند. (حدید، ۲۷)

مسیحیان واقعی

اما مسیحیان واقعی به چه کسانی می‌گویند؟ در جواب این سؤال خداوند متعال می‌فرماید: «ای اهل کتاب شما ارزشی ندارید تا آن که به دستورات تورات و انجیل و قرآن عمل کنید».[۱۴] پس با توجه به این آیه شریفه می‌توان گفت که مسیحی واقعی کسی است که اولاً سه کتاب آسمانی تورات، انجیل و قرآن را قبول داشته باشد و در مرحله دوم به دستورات آنها عمل کند. در نهایت می‌توان چنین گفت که از دیدگاه اسلام دین مسیحیت یکی از ادیان الهی بود که توسط حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ و برای هدایت مردم در آن دوران فرستاده شده بود، ولی بعد از عروج حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ کم کم توسط گمراهان تحریف شده و حق و باطل در هم آمیخته شد تا این که خداوند دین اسلام را توسط پیامبر اسلام فرستاد تا راهی برای رسیدن به سعادت دنیوی و اخروی باشد و با آمدن این دین تمام ادیان قبلی منسوخ شده و پیروی از آنها موجب رستگاری و هدایت نخواهد شد، چنان که خداوند می‌فرماید و لن یقبل غیر اسلام دیناً؛ یعنی غیر از اسلام دین دیگری پذیرفته نیست.

[۱] . آل عمران/۳۵ و ۳۶٫

[۲] . آل عمران/۳۷٫

[۳] . آل عمران/۴۵٫

[۴] . نساء/۱۷۱٫

[۵] . مریم/۳۰٫

[۶] . کلینی، محمد، کافی، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ش، ج ۱، ص ۳۸۲، باب حالات الائمة فی السّنّ، حدیث ۱٫

[۷] . مائده/۱۱۰٫

[۸] . مائده/۱۱۰٫

[۹] . مائده/۴۶٫

[۱۰] . نساء/۱۵۷٫

[۱۱] . مائده/۴۶٫

[۱۲] . مائده/۴۶٫

[۱۳] . حدید/۲۷٫

[۱۴] . مائده/۶۸٫

منبع: http://www.andisheqom.com

چرا مسیحی نیستم؟

admin — Wed, 06 May 2009 19:28:06 +0000

سلام دوستان

امروز می خواهم وبلاگ دوست عزیزم امید بارتیمائوس را به شما معرفی کنم، وبلاگی پرمحتوا و مطالبی بسیار زیبا:

http://www.pedar.net

چرا مسیحی نیستم؟

این هم آخرین پست وبلاگش:

پدر پدر ، پسر پسر یا پدر پسر؟

به دانشمندی گفتند: سه دایره بکش؛ به طوری که تمام ویژگی‌های آن با هم برابر باشد:

همه در یک نقطه از زمین، با اندازه مشخص، با ضخامت یکسان،با مساحت برابر و فاصله‌ی همه از لبه کاغذ یک سانتیمتر.

حتی همه را وقتی بکش که روح مهربانانه‌ای داری و…خلاصه در تمام مشخصات باید با هم یکی باشند.

گفت: چشم. یک‌شنبه بیایید و ببینید.
یک‌شنبه شد. وقتی مردم برای مشاهده رفتند، دیدند، فقط یک دایره کشیده.

گفتند: پس بقیه دایره‌‌ها چی شد؟

گفت: اگر قرار باشد هر سه دایره در تمام ویژگی‌ها همانند باشند، هر سه بر یکدیگر منطبق خواهند شد. در حقیقت شما یک دایره بیشتر از من نخواسته‌اید. در صورتی سه دایره خواهید داشت که دایره‌ها، در مشخصات با هم متفاوت باشند.

به دوستی مسیحی گفتم: شما سه خدا را می‌پرستید؟ برآشفت و گفت: نه، ما خدای یگانه را می‌پرستیم. اما این خدای یگانه سه أقنوم دارد که در تمام صفات با یکدیگر شریک هستند. به یاد دایره‌ها افتادم.
اگر سه أقنوم یا خدای پدر، پسر و روح القدس، در تمام ویژگی‌ها با هم یکی باشند، دیگر سه تا نخواهند بود. بلکه یک خدا هستند. در این صورت شما می‌توانید نام آنها را بر یکدیگر اطلاق کنید. به پدر بگویید، پسر، به روح‌القدس بگویید، پدر و به پسر بگویید، پدر.

اما چرا نام این سه، همیشه ثابت است؟

اگر یکی پدر است و دیگری پسر، پس معلوم است، در یک جایی با هم تفاوت دارند .این تفاوت در چیست؟

البته فرقی هم نمی‌کند. هر چه باشد، چیزی است که پدر یا اقنوم دیگر ندارد و این نقص در خداوندی است.

آیا شما خداوند را ناقص می‌دانید؟ نه!

آیا شما فقط سه خدا دارید؟ نه!

آیا فقط به یک خدا معتقدید، بدون تثلیث؟ نه!

آیا…

نگاهی به پایگاه اطلاع رسانی سازمان مردم نهاد اسلام و مسیحیت

admin — Mon, 23 Feb 2009 18:55:33 +0000

نگاهی به پایگاه اطلاع رسانی سازمان مردم نهاد اسلام و مسیحیت

رسا، سرویس فرهنگی ـ پایگاه اطلاع رسانی«NGOIC» یکی از پایگاه‌های فعال در رویایی علمی و تبلیغی با فعالیت‌های تبشیری و استعماری مسیحیت است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، پایگاه اطلاع رسانی سازمان مردم نهاد اسلام و مسیحیت «NGOIC» یکی از پایگاه های فعال، در مواجهه علمی و تبلیغی با فعالیت های تبشیری و استعماری مسیحیت است.

بر اساس این گزارش، با توجه به گسترش فعالیت‌های تبشیری مسیحیان افراطی«اوانجلیکال» و «پنطیکاستی» در دنیای مجازی و نیاز به حضور جدی کارشناسان خبره در رویایی علمی و تبلیغی با فعالیت‌های تبشیری و استعماری،«سازمان مردم نهاد اسلام و مسیحیت»، اقدام به تأسیس پایگاه اطلاع رسانی«NGOIC» کرده است.

پایگاه اطلاع‌رسانی سازمان مردم نهاد اسلام و مسیحیت«NGOIC»، یکی از برترین پایگاه‌های اطلاع‌رسانی است که دارای بازدید‌کننده بسیار از ۱۳۵ کشور دنیا است.

پایگاه اطلاع‌رسانی سازمان مردم نهاد اسلام و مسیحیت«‌NGOIC» به غیر از زبان فارسی به چندین زبان زنده دنیا از جمله عربی، انگلیسی، چینی، هندی، اردو، فرانسه، آلمانی، اسپانیولی فعالیت می‌کند.

از برنامه‌های در دست اقدام برای این پایگاه افزودن زبان‌های روسی، مالایی و ترکی به زبان‌های پایگاه است تا با این کار بیش از هشتاد درصد مردم دنیا امکان استفاده از محتوای آن را داشته باشند.

این پایگاه از بخش‌های اصلی بانک مقالات، اخبار، ویژه‌نامه فراتر از فتنه، کتابخانه و دانلود تشکیل شده است.

برای دسترسی علاقه‌مندان به مباحث ادیان، بانک مقالات پایگاه با بیش از صد مقاله تخصصی و عمومی در دسترس متخصصان و پژوهشگران است.

در بخش کتابخانه پایگاه اطلاع‌رسانی«‌NGOIC»، مجموعه‌ای ارزشمند از کتاب، در زمینه مسیحیت‌شناسی و معرفی اسلام وجود دارد که منبع مناسبی برای محققان و کارشناسان به حساب می‌آید. همچنین در این کتابخانه چندین نسخه خطی منحصر به فرد به صورت دیجیتال ارائه شده است.

در بخش پرسش و پاسخ پایگاه، صدها پرسش در زمینه ادیان به همراه پاسخ‌های کارشناسی شده آن قرار داده شده است.

کاربران و مهمانان پایگاه می‌توانند پرسش‌های خود را با پست الکترونیک از کارشناسان این نهاد پرسیده و در اسرع وقت پاسخ دریافت کنند.

بخش رهیافتگان به معرفی چهره‌های نو مسلمان و تبیین علل و انگیزه‌های آنان برای گرایش به اسلام می‌پردازد.

در بخش دریافت فایل این پایگاه، تعدادی فیلم، تصویر و اسلاید، از جمله فیلم معروف فراتر از فتنه که از سوی این سازمان مردم نهاد در جواب فیلم فتنه ساخته شده، در اختیار مراجعان قرار داده شده است.

از برنامه‌های در دست اقدام این پایگاه قرار‌دادن بیش از دوازده‌هزار صفحه گفت‌و‌گو و مناظره بین دانشمندان مسلمان و مسیحی از صدر اسلام تا‌کنون است که در آینده نزدیک پس از رفع مشکلات فنی در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌گیرد.

همچنین افزودن انجمن گفت‌‌‌و‌گوی اسلام و مسیحیت از دیگر بخش‌هایی است که به زودی به پایگاه افزوده خواهد شد.

پایگاه اطلاع رسانی سازمان مردم نهاد اسلام و مسیحیت «NGOIC» از نشانی اینترنتی http://www.ngoic.com قابل مشاهده و دسترسی است.

گفتنی است، این سازمان یک مرکز تخصصی مستقل و مردم نهاد است که به ‌همت تعدادی از کارشناسان ادیان ابراهیمی بنیان‌گذاری شده است و در مدت کوتاه فعالیت خود موفق به انجام فعالیت‌های چشم‌گیری در عرصه داخلی و بین‌‌المللی از جمله ساخت فیلم«فراتر از فتنه» شده است.

دوازده رسول حضرت عیسی(ع) چه کسانی بودند؟

admin — Wed, 18 Feb 2009 18:04:44 +0000

دوازده رسول حضرت عیسی(ع) چه کسانی بودند؟

حضرت عیسی مسیح(ع) دوازده تن از شاگردان خود را برگزید و آنان را«رسول» نامید(لوقا۱۳:۶).

قرآن مجید رسولان حضرت عیسی(ع) را«حواری» می نامد که از زبان حبشی می آید و به همین معناست.

حضرت عیسی(ع) این دوازده تن را برگزید تا در روز معاد(۱) که پیروزمندانه بر کرسی جلال می نشیند، آنان نیز بر دوازده کرسی بنشینند و بر دوازده سبط بنی اسرائیل داوری کنند(متی۲۸:۱۹).

نام دوازده رسول حضرت عیسی(ع) در اناجیل( متی ۱۰: ۲-۴ ؛ مرقس۱۶:۳ـ۱۹ ؛ لوقا ۶: ۱۴ـ۱۶ ؛ اعمال رسولان۱۳:۱) از این قرار است:

۱٫ شمعون(پطرس)؛

۲٫ اندریاس(برادر پطرس)؛

۳٫ یعقوب(پسر زَبدی)؛

۴٫ یوحنّا(برادر یعقوب)؛

۵٫ فیلپُّس؛

۶٫ بَرتولما؛

۷٫ توما؛

۸٫ متّی

۹٫ یعقوب(پسر حَلفی)؛

۱۰٫ تِدّی(به گفته لوقا: یهودا برادر یعقوب)؛

۱۱٫ شمعون غیور؛

۱۲٫ یهودای اِسخَریوطی.

(۱) - رجعت و قیامت در مسیحیت یکی است و حضرت مسیح(ع) را داور آن روز می دانند.

منبع: آشنایی با ادیان بزرگ /چاپ هفتم /بهار ۱۳۸۴/ص۱۳۴ و ۱۳۵

www.atregoleyas.com

Info@atregoleyas.com

Mohammadhashem_ne@yahoo.com

در مورد رسولان حضرت عیسی(ع) توضیح دهید.

admin — Wed, 18 Feb 2009 17:42:25 +0000

در مورد رسولان حضرت عیسی(ع) توضیح دهید.

حضرت عیسی(ع) در آغاز قیام خویش، یارانی را برگزید تا به نشر دعوت وی کمک کنند. این موضوع در پایان سوره صف(۱) آمده است و در اناجیل می خوانیم: وچون عیسی به کناره دریای جلیل خرامید، دو برادر یعنی شمعون مسمی به«پطرس» و برادرش آندریاس را دید که دامی در دریا می اندازند؛ زیرا صیاد بودند. بدیشان گفت: « از عقب من درآیید تا شما را صیاد مردم گردانم .» در ساعت دام ها را گذارده، از عقب او روان شدند( متی ۴ : ۲۰ ـ ۱۸ ؛ مرقس ۱: ۱۶ـ۱۸ ).

این یاران را معمولاَ«شاگردان» حضرت عیسی(ع) می دانند.

(۱) - ای کسانی که ایمان آورده‌اید! یاوران خدا باشید همان‌گونه که عیسی بن مریم به حواریون گفت: «چه کسانی در راه خدا یاوران من هستند؟!» حواریون گفتند: «ما یاوران خدائیم» در این هنگام گروهی از بنی اسرائیل ایمان آوردند و گروهی کافر شدند؛ ما کسانی را که ایمان آورده بودند در برابر دشمنانشان تأیید کردیم و سرانجام بر آنان پیروز شدند!

منبع: آشنایی با ادیان بزرگ /چاپ هفتم /بهار ۱۳۸۴/ص۱۳۴ و ۱۳۵

www.atregoleyas.com

Info@atregoleyas.com

Mohammadhashem_ne@yahoo.com

عید پنطیکاست چه روزی است؟

admin — Wed, 18 Feb 2009 17:29:58 +0000

عید پنطیکاست چه روزی است؟

پنجاه روز پس از حادثه صلیب، عید گلریزان( پنجاهه، پنطیکاست) فرا رسید. در آن روز، روح القدس در رسولان حلول کرد و پس از ایشان جماعتی را پدید آورد که در طی قرون و اعصار، رسالت عیسی(ع) را به دوش داشتند.

منبع: آشنایی با ادیان بزرگ /چاپ هفتم /بهار ۱۳۸۴/ص ۱۳۴

www.atregoleyas.com

Info@atregoleyas.com

Mohammadhashem_ne@yahoo.com