گل نرگس Narcissus » فرق انحرافی

چرا مسیحی نیستم؟

admin — Wed, 06 May 2009 19:28:06 +0000

سلام دوستان

امروز می خواهم وبلاگ دوست عزیزم امید بارتیمائوس را به شما معرفی کنم، وبلاگی پرمحتوا و مطالبی بسیار زیبا:

http://www.pedar.net

چرا مسیحی نیستم؟

این هم آخرین پست وبلاگش:

پدر پدر ، پسر پسر یا پدر پسر؟

به دانشمندی گفتند: سه دایره بکش؛ به طوری که تمام ویژگی‌های آن با هم برابر باشد:

همه در یک نقطه از زمین، با اندازه مشخص، با ضخامت یکسان،با مساحت برابر و فاصله‌ی همه از لبه کاغذ یک سانتیمتر.

حتی همه را وقتی بکش که روح مهربانانه‌ای داری و…خلاصه در تمام مشخصات باید با هم یکی باشند.

گفت: چشم. یک‌شنبه بیایید و ببینید.
یک‌شنبه شد. وقتی مردم برای مشاهده رفتند، دیدند، فقط یک دایره کشیده.

گفتند: پس بقیه دایره‌‌ها چی شد؟

گفت: اگر قرار باشد هر سه دایره در تمام ویژگی‌ها همانند باشند، هر سه بر یکدیگر منطبق خواهند شد. در حقیقت شما یک دایره بیشتر از من نخواسته‌اید. در صورتی سه دایره خواهید داشت که دایره‌ها، در مشخصات با هم متفاوت باشند.

به دوستی مسیحی گفتم: شما سه خدا را می‌پرستید؟ برآشفت و گفت: نه، ما خدای یگانه را می‌پرستیم. اما این خدای یگانه سه أقنوم دارد که در تمام صفات با یکدیگر شریک هستند. به یاد دایره‌ها افتادم.
اگر سه أقنوم یا خدای پدر، پسر و روح القدس، در تمام ویژگی‌ها با هم یکی باشند، دیگر سه تا نخواهند بود. بلکه یک خدا هستند. در این صورت شما می‌توانید نام آنها را بر یکدیگر اطلاق کنید. به پدر بگویید، پسر، به روح‌القدس بگویید، پدر و به پسر بگویید، پدر.

اما چرا نام این سه، همیشه ثابت است؟

اگر یکی پدر است و دیگری پسر، پس معلوم است، در یک جایی با هم تفاوت دارند .این تفاوت در چیست؟

البته فرقی هم نمی‌کند. هر چه باشد، چیزی است که پدر یا اقنوم دیگر ندارد و این نقص در خداوندی است.

آیا شما خداوند را ناقص می‌دانید؟ نه!

آیا شما فقط سه خدا دارید؟ نه!

آیا فقط به یک خدا معتقدید، بدون تثلیث؟ نه!

آیا…

پاسخ‌آیت‌الله وحیدبه‌استفتاءدرباره شیعه ‌و‌سنی

admin — Sun, 16 Nov 2008 09:31:16 +0000

پاسخ‌آیت‌الله وحیدبه‌استفتاءدرباره شیعه‌و‌سنی

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دفتر ایت الله وحید خراسانی ، در پی ارسال برخی سوالات در خصوص کافر خواندن شیعیان توسط برخی از علمای وهابی و اینکه ایا شیعیان نیز متقابلا میتوانند اهل سنت را کافر بدانند ؟ این سوال که بصورت یک استفتاء به دفتر معظم له ارسال گردیده است اینگونه پاسخ داده شد :

بسمه تعالی

ما جمعی هستیم ساکن در محلی که اهل سنت زندگی می کنند و آنها ما را کافر می دانند و می گویند شیعه کافر است در اینصورت آیا ما هم می توانیم با آنها معامله به مثل کنیم و همانطوری که آنها ما را کافر می دانند ما هم با آنها معامله کفار کنیم. مستدعی است وظیفه شرعی ما را در مقابل این حملات بیان کنید.

امضاء: جمعی از مؤمنین

جواب: بسم الله الرحمن الرحیم

هر کس شهادت به وحدانیت خداوند متعال و رسالت خاتم انبیاء صلی الله علیه و آله و سلم بدهد مسلمان است، و جان و عرض و مال او مانند جان و عرض و مال کسی که پیرو مذهب جعفری است محترم است.

و وظیفه شرعی شما آن است که با گوینده شهادتین هر چند شما را کافر بداند به حسن معاشرت رفتار کنید، و اگر آنها به ناحق با شما رفتار کردند شما از صراط مستقیم حق و عدل منحرف نشوید، اگر کسی از آنها مریض شد به عیادت او بروید، و اگر از دنیا رفت به تشییع جنازه او حاضر شوید، و اگر حاجتی به شما داشت حاجت او را برآورید، و به حکم خدا تسلیم باشید که فرمود: « و لایجرمنکم شنأن قوم علی الا تعدلوا اعدلوا هو اقرب للتقوی » و به فرمان خداوند متعال عمل کنید که فرمود: « و لا تقولوا لمن القی الیکم السلام لست مؤمنا » و السلام علیکم و رحمه الله.

www.atregoleyas.com

Info@atregoleyas.com

Mohammadhashem_ne@yahoo.com

دانلود کتاب وهابیت بر سر دو راهی

admin — Mon, 03 Nov 2008 15:50:00 +0000

وهابیت بر سر دو راهی

تالیف حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

شواهد و قراین نشان مى دهد که عمر وهّابیگرى افراطى به سر آمده و طرفداران و حامیان خود را به سرعت از دست مى دهند. زیرا در بطن اصول وهّابیّت تندرو امورى نهفته است که قابل بقا در دنیاى امروز نیست. کتاب حاضر به شرح این اصول مى پردازد. این کتاب به زبان عربى نیز چاپ و منتشر شده است.

متن کتاب را می توانید از اینجا دانلود نمایید.

دانلود کتاب پیدایش باب و بهاء

admin — Sat, 01 Nov 2008 20:29:06 +0000

نام کتاب: پیدایش باب و بهاء

مترجم: حیدر بهرمن

بکوشش: سعید همایون

طرّاحی جلد: محمّد مهدی همایون

شمارگان: ۳۰۰۰

نوبت چاپ: اول زمستان ۸۶

ناشر: موسسه‌ی فرهنگی و هنری گل نرگس مرودشت

مراکز پخش: قم

فارس: مرودشت، مؤسسه‌ی فرهنگی و هنری گل نرگس مرودشت

جنب مسجد حضرت صاحب الزّمان علیه السّلام

ص. پ. ۳۷۳/۷۳۷۱۵ تلفن: ۳۳۳۴۰۰۲/۰۷۲۸

این کتاب را می توانید از اینجا دانلودنمایید.

آیا بهائیت می تواند یکی از شعبه های تشیع باشد؟

admin — Sun, 26 Oct 2008 19:46:08 +0000

آیا بهائیت می تواند یکی از شبعه های تشیع باشد؟

برای روشن شدن اصل پاسخ ذکر دو نکته حایز اهمیت است:

۱٫ افراد یا گروهی می توانند در صف تشیع قرار گیرند که اعتقادات شیعه را داشته باشند و شیعه در اصطلاح به کسانی اطلاق می شود که به امامت و خلافت بلافصل علی ـ علیه السلام ـ معتقد باشند که از طریق نص جلیّ و خفیّ ثابت شده است و امامت را حق او و فرزندان او بداند.[۱]

۲٫ بررسی اعتقادات بهائیت: سران بهائیت و کسانی که از آنها تبعیت کردند دارای اعتقادات متفاوتی بودند که به برخی از آنها به صورت ذیل اشاره می شود:

الف: ادعای مهدویت: رهبران بهائیت (باب و بهاءالله) بعد از ادعای بابیت، خود را مهدی موعود معرفی کردند و گروهی هم از آنها پیروی کردند. باب در سن ۲۵ سالگی ادعای مهدویت کرد چنانچه صاحب کتاب (کواکب الدریه) در صحفة ۷۹ می نویسد: «باب در کنار کعبه ادعای خود را اظهار کرد و گفت: ای مردم، سن همان قائم و امام زمانم که در انتظار او هستید.»[۲] و همچنین بهاءالله نیز ادعای مهدویت و امامت کرده است چنانچه گفته: «من آن کسم که هزار سال انتظار مرا می کشیدید.»[۳]

ب: ادعای نبوت: جناب «باب و بهاء» بارها در کتابهای خود ادعای نبوت کرده اند مثلاً: باب در نامه ای که به مفتی بغداد «سید محمد آلوسی» می نویسد، آشکارا نبوت خود را اظهار می کند و می گوید: «بتحقیق مبعوث کرد مرا خداوند آنطوری که محمد ـ صلی الله علیه و آله ـ را مبعوث کرد.»[۴] و همین ادعا را بهاءالله بارها در کتابها خود اظهار کرده، چنانچه در کتاب (اقتدار) صفحة ۲۱۲ به پیامبری خود چنین اشاره کرده است: «ای خدای من آنان را دعوت نکرده ام جزء به چیزی که تو مبعوثم کرده ای و اگر گفتم بیایید به سوی من، نظری نداشتم جز چیزی که تو به او اظهار ساخته ای و مبعوث کرده ای.»[۵]

ج: ادعای اولوهیت: آخرین ادعای اینها الوهیت است که عده ای هم از اینها پیروی کردند. مثلاً باب در نامه ای که به صبح ازل می نویسد در آنجا خود را خدا معرفی می کند و یا در کتاب (بیان فارس) باب اول واحد اول می گوید: «من خدا هستم، جزء من خدائی نیست و من پروردگار همة پدیده ها می باشم»[۶] و همین ادعا را بهاءالله در کتاب بدیع صفحة ۱۵۴ و در کتاب مبین صفحة ۲۸۶ چنین اظهار کرده است: «بدرستی که من الله هستم و نیست الهی غیر از من چنانچه نقطة اولی (باب) قبل از من گفته است.»[۷]

با توجه به این نکاتی که ذکر شد، باید گفت اعتقادات بهائیت طوری است که بخودی خود اینها را از اسلام و از مذهب تشیع خارج می کند. و حتی نمی توان آنها را پیرو هیچ دین الهی شمرد. چون گروه یا افرادی می توانند از تشیع باشند که حداقل در برخی از اصول اعتقادی وجه اشتراکی با هم داشته باشند. و حال آنکه بهائیت براساس آخرین ادعای خود (امامت، نبوت و خدائی) به هیچ وجه نمی تواند از شیعیان محسوب شود. بلکه از حوزه اسلام نیز خارج اند و حتی با ادیان غیر الهی نیز هیچ سنخیتی ندارد.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

۱٫ شناخت مذاهب اسلامی، ج ۲، واحد تدوین کتب درسی.

۲٫ بهاء چه می گوید، جواد تهرانی.

۳٫ بهائیان، سیدمحمدباقر نجفی، بهائیان.

۴٫ بهائی از کجا و چگونه پیدا شد، سیدحسن کیائی.

۵٫ بهائیت دین نیست، ابوتراب، هدائی همدانی.

——————————————————————————–

[۱] . ربانی گلپایگانی، علی، فرق و مذاهب کلامی، چاپ اول، ناشر، دفتر تحقیقات و تدوین کتب درسی، ۱۳۷۷، ص ۳۶٫

[۲] . فضائی، یوسف، بابیگری و بهائیگری، چاپ تهران، ناشر مؤسسة مطبوعاتی غربی، بی تا، ص ۹۲٫

[۳] . محمدی اشتهاردی، محمد ارمغان استعمار، قم، ناشر نسل جوان، چ اول، ت ۱۳۹۷ ق، ص ۱۶۷٫

[۴] . فضائی، یوسف. بابیگری و بهائیگری، ناشر مؤسسه مطبوعاتی غربی، چاپ تهران، ص ۹۲٫

[۵] . همان، ص ۱۵۹٫

[۶] . محمدی اشتهاردی، محمد، ارمغان استعمار، ص ۱۶۷٫

[۷] . دکتر، ج، م، ت محاکمه ص ۷۲، نشر بی نا، ت ۱۳۴۴ ش.

منبع: مرکز مطالعات و پژوهشهای فرهنگی حوزه علمیه

با چه ادله ای می توان بهائیت را دین جدید دانست؟

admin — Sun, 26 Oct 2008 19:44:24 +0000

با چه ادله ای می توان بهائیت را دین جدید دانست؟

دین یکی از اصطلاحات بشری است که معنایش به ظاهر ساده، ولی به هنگام تعریف، سخت می نماید. به همین دلیل دانشمندان علوم انسانی تعریف های متعدد و فراوانی از آن ارائه داده اند. علت این امر «تنوع بسیار زیاد ادیان در جوامع بشری است. دانشمندان برای پیدا کردن یک یا چند وجه اشتراک در تعریف ادیان کوشیده اند، ولی کارشان به جایی نرسیده است، این امر موجب شده است که تعریف های بی شماری برای دین ارائه شود که هیچ کدام از آنها جامع و مانع نیست. برخی گفته اند دین به معنای اعتقاد به یک امر قدسی است و برخی آن را ایمان به موجودات روحانی دانسته اند. گروهی دیگر گفته اند: دین عبارت است از ایمان به یک یا چند نیروی فوق بشری که شایسته اطاعت و عبادت هستند.»[۱]

اگر مبالغه نباشد می توان ادعا کرد که به تعداد دانشمندان صاحب نظر در علوم انسانی برای «دین» تعریف وجود دارد. و شاید به همین دلیل برخی از نویسندگان به جای شمردن تک تک تعاریف دین که کاری سخت می نماید، به دسته بندی این تعریف ها و ذکر آنها بسنده کرده است.[۲]

حال اگر ما بخواهیم بدانیم که آیین بهائیت، «دین» است یا نه؟ و اگر دین است، دلیل آن چیست؟ باید ابتداء دیدگاه خودمان را در مورد تعریف دین تبیین کنیم تا در ادامه بحث دچار تناقض گوی نشویم.

تعریف اول: اگر قبول کنیم که دین یعنی «آن چه پیامبر اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ به سوی آن دعوت نموده است»[۳] در این صورت آیین بهائیت نمی تواند یک دین باشد.

تعریف دوم: اگر دین را به معنای «ایمان به یک یا چند نیروی فوق بشری که شایسته اطاعت و عبادت هستند.»[۴] یا آن گونه که در برخی از آیات قرآن اشاره شده، به معنی مسلک بدانیم،[۵] در این صورت آیین بهائیت نیز یک دین به شمار می آید و دلایل این ادعا نیز چنین می تواند باشد.

۱٫ در آیین بهائیت میرزا حسینعلی بهاء و امثال وی را فردی فوق بشری و شایسته اطاعت می دانند.

۲٫ همان گونه که مشرکان مسلکی داشته و آداب و رسومی را در زندگی خود رعایت می کردند، بهائیان نیز مسلک خاص خود را داشته و در زندگی روزمره خود بدان عمل می کنند.

بنابراین از مطالب یاد شده می توان نتیجه گرفت که دین دانستن آیین بهائیت بستگی تامی دارد به تعریف ما از دین؛ زیرا هر تعریف را انتخاب کنیم نتیجة جداگانه ای را خواهیم گرفت.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

۱٫ کلام جدید، عبدالحسین خسروپناه.

۲٫ ادیان زنده جهان، رابرت.۱٫ هیوم.

۳٫ فرهنگ و دین، میرچا الیاده.

——————————————————————————–

[۱] . توفیقی، حسین، آشنایی با ادیان بزرگ، انتشارات سمت، چ اول، ۱۳۷۹، قم، ص ۱۳٫

[۲] . خسروپناه، عبدالحسین، کلام جدید، انتشارات مرکز مطالعات و پژوهش های فرهنگی حوزه علمیه، چ اول، ۱۳۷۹، قم، ص ۲۹ تا ۴۳٫

[۳] . همان، ص ۳۷٫

[۴] . آشنایی با ادیان بزرگ، ص ۱۳٫

[۵] . لکم دینکم وَلِی دین: کافرون، ۶٫

منبع: مرکز مطالعات و پژوهشهای فرهنگی حوزه علمیه

آیا می توان وهابیت را با بهائیت برابر دانست؟

admin — Sun, 26 Oct 2008 19:41:54 +0000

آیا می توان وهابیت را با بهائیت برابر دانست؟

۱٫ وهابیت و پیشینة آن:

مسلک وهابی منسوب به شیخ محمد فرزند «عبدالوهاب» نجدی است که این نسبت از نام پدر او «عبدالوهاب» گرفته شده است. شیخ محمد در سال ۱۱۱۵ هجری قمری در شهر «عیینه» از شهرهای نجد عربستان تولد یافت. از کودکی به مطالعه علاقه داشت، فقه حنبلی را نزد پدر خویش آموخت. وی از آغاز جوانی بسیاری از اعمال مذهبی مردم «نجد» را زشت می شمرد و در سفری مکه در بازگشت به مدینه توسل مردم را به پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ در نزد قبر آنحضرت انکار کرد. در بصره نیز با بسیاری از اعمال مردم به مخالفت پرداخت، ولی مردم بصره او را از شهر بیرون کردند. شیخ محمد پس از مسافرتهای بسیار، رهسپار «درعیه» از شهرهای معروف «نجد» گردید. در آن وقت، امیر «درعیه» «محمد بن سعود» (جد آل سعود) بود.[۱]

با ورود شیخ محمد به «درعیه» ارتباط میان وی با آل سعود آغاز شد و هر مسلمان یا گروهی که از عقاید شیخ محمد پیروی نمی کرد کافر حربی شمرده می شد، و مورد هجمه و قتل و غارت آل سعود قرار می گرفت و از این راه غنائم بیشماری نصیب آنان شد.

«شیخ محمد بن عبدالوهاب» سرانجام در سال ۱۲۰۶ هـ . ق درگشت و پس از وی پیروانش روش او را ادامه دادند و در سال ۱۲۱۶ هـ . ق امیر سعودی وهابی با سپاهی مجهز به کربلا حمله ور شده و کشتار سختی نمودند.[۲] آنان همچنین در سال ۱۲۲۱ هـ . ق به مدینه حمله کرده و کلیة جواهرات و اشیاء گرانبهای حرم پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ را بردند و گنبد و بارگاه ائمة بقیع ـ علیهم السلام ـ را تخریب نمودند.[۳]

عقاید وهابیت ریشه در عقاید احمد بن تیمیه (۶۶۱ ـ ۷۲۸ هـ . ق) دارد. افکار ابن تیمیه از همان روز نخست توسط اندیشمندان بزرگ مسلمان در بوتة نقد قرار گرفت و مکتب وی به سرعت مطرود و منزوی گردید. مع الوصف حدود پنج قرن پس از وی، آراء او توسط محمد بن عبدالوهاب از زاویة انزوا و گمنامی بدر آمد و با ترویج آن، به قوة شمشیر آل سعود، موجی نو از تفرقه و کشتار بین مسلمانان به راه انداخت.[۴]

از عقاید وهابیت می توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱٫ تحریم ساختن بنا بر روی قبور پیامبران و اولیاء الهی و صالحان.

برای نخستین بار این مساله توسط «ابن تیمیه» و شاگرد معروف او «ابن القیم» مطرح گردید و بر تحریم ساختن بناء، و لزوم ویرانی آن، فتوی داده اند. و این مسئله بعدها دستاویز آل سعود وهابی برای تخریب قبور ائمة بقیع و سایر اماکن مقدس شد.

۲٫ تحریم بنای مسجد، در جوار قبور صالحان.

۳٫ تحریم زیارت قبور بالاخص برای زنان.

۴٫ نهی از توسل به اولیاء الهی.

۵٫ شرک در تبرک و استشفاء از اوصیاء الهی.

۶٫ سلب شفاعت از اولیاء خدا.

۷٫ تحریم نذر بر اهل قبور.[۵]

از بزرگترین مخالفان شیخ محمد، برادرش سلیمان بن عبدالوهاب می باشد، وی در رد برادرش کتابی تحت عنوان «الصواعق الالهیه فی الرد علی الوهابیه» را نوشت. پدر شیخ محمد، نیز در ابتدای کار وی نسبت به اعمال پسرش خرده گرفته، او را سرزنش می کرد و مردم را از وی برحذر می داشت.[۶]

۲٫ بهائیت و پیشینه و عقاید آن:

این فرقه منسوب به میرزا حسین علی بهاء می باشد. وی در سال ۱۲۳۳ هـ . ق در دهکده ای از توابع نور مازندران متولد شد و در حوالی سال ۱۳۱۰ هـ . ق در عکا در اثر بیماری درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد. او پس از اتمام تحصیلات مقدماتی به حلقات درویشان پیوست و لباس قلندری بر تن کرد. با ظهور غوغای باب، میرزا حسینعلی و برادر ناتنی اش یحیی صبح ازل به باب پیوستند. پس از اعدام باب، صبح ازل دعوی جانشینی باب را نمود هر چند حسینعلی در ابتداء تسلیم او شد، اما پس از مدتی رقابت با برادر را آغاز کرد. نخست ادعای «من یظهره اللهی» ـ که در سخنان باب آمده بود ـ کرد و به تدریج بر ادعای خود افزود تا به ادعای رسالت و شارعیت و حلول خدا در او رسید و خود را «الهیکل الاعلی» نامید و مدعی شد که سید علی محمد باب زمینه ساز و مبشر ظهور وی بوده است. وی در کتاب اقدس، خود را منبع وحی و تجلی خدا معرفی کرده و مدعی می شود که خداوند خلقت و تدبیر جهان را به او سپرده است و در کتاب مبین می گوید: خدایی جز من نیست.[۷]

عقیدة عمومی بهائیان این است که با ظهور باب و بهاء شریعت اسلام الغا گردید و دورة رسالت محمد مصطفی ـ صلی الله علیه و آله ـ سپری شده است و این دوره، دورة زمامداری جمال اقدس الهی و آیین اوست، ولی بعد از او نیز خداوند بارها بر زمین هبوط و تجلی خواهد کرد. به اعتقاد آنان پس از حضرت محمد ـ صلی الله علیه و آله ـ نخست باب و پس از او حسینعلی بهاء به عنوان ظهور الهی به عالم آمدند و لااقل تا هزار سال دیگر ظهور الهی در عالم نخواهد بود.

بهائیان احکام مخصوصی برای خود وضع نمودند از جمله اینکه نماز در آیین آنان نُه رکعت است و قبلة آنها شهر «عکا» است که قبر حسینعلی بهاء در آن واقع شده است. به جای وضو پنج بار می گویند: «بسم الله الاطهر الاطهر» و جز در نماز میت نماز جماعت ندارند.

روزة آنها نوزده روز است و روز آخر ماه روزة آنها، مصادف با عید نوروز است و تمام اشیاء نجس از قبیل سگ و خوک و بول و غائط و… در اعتقادات آنها پاک می باشند.[۸]

به هر حال این دو فرقه بدعت هائی در دین نهاده و باعث گمراهی عدة‌ زیادی از مسلمانان شده اند و جامعه اسلامی را دچار تشتت و چند دسته گی نموده اند، ولی با این همه نمی توان بهائیت را با وهابیت برابر و یکی دانست. چرا که وهابیت، با وجود تمام بدعت ها و تغییر و تبدل در احکام دین اسلام هیچ وقت مدعی نسخ شریعت اسلام نشد و همیشه خود را زیر مجموعه ای از جهان اسلام و ملل اسلامی می داند، هر چند که به غیر از مذهب خود، مذهب دیگری را با عنوان اسلام نمی شناسد ولی بهائیت در اقدامات خود تا آنجا پیش رفتند که اسلام را یک دین منسوخ شده تلقی نموده و بهائیت را با عنوان دین و شریعت جدید به جای اسلام مطرح نمودند. کار بهائیت از بدعت گزاری هم فراتر رفته و به ارتداد کشیده شد و خود را از مجموعه اسلام بیرون کشید.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

۱٫ وهابیت، مبانی فکری و کارنامة عملی، استاد جعفر سبحانی.

۲٫ آئین وهابیت، استاد جعفر سبحانی.

۳٫ فرق و مذاهب کلامی، علی ربانی گلپایگانی.

——————————————————————————–

[۱] . سبحانی، جعفر، آئین وهابیت، موسسه دارالقرآن کریم، چاپ دوم، ۱۳۶۴ هـ . ش، ص ۲۵٫

[۲] . آئین وهابیت، ص ۲۷ و ۲۸٫

[۳] . علوی، سید ابراهیم، تاریخچه، نقد و بررسی وهابی ها، نشر امیر کبیر، چاپ چهارم، ۱۳۷۶ هـ . ش، ص ۴۵٫

[۴] . وهابیت، مبانی فکر و کارنامة عملی، موسسه امام صادق ـ علیه السلام ـ ، چاپ اول، ۱۳۸۰ هـ . ش، ص ۳۳٫

[۵] . آئین وهابیت، از ص ۳۹ الی ص ۳۱۴٫

[۶] . فقیهی، علی اصغر، وهابیان، انتشارات صبا، چاپ سوم، ۱۳۶۶ هـ . ش، ص ۱۹۴٫

[۷] . ربانی گلپایگانی، علی، فرق و مذاهب کلامی، انتشارات مرکز جهانی علوم اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۸۱ هـ . ش، ص ۳۴۶ ـ ۳۴۸٫

[۸] . فرق و مذاهب کلامی، همان، ص ۳۴۸ و ۳۴۹٫

منبع: مرکز مطالعات و پژوهشهای فرهنگی حوزه علمیه

بهائیان از نظر اخلاقی و امور جنسی و زناشویی دارای چه وضعیتی می باشند؟

admin — Sun, 26 Oct 2008 19:36:37 +0000

بهائیان از نظر اخلاقی و امور جنسی و زناشویی دارای چه وضعیتی می باشند و چه مقرراتی را برای این امر در نظر گرفته اند؟

آیین بهائیت که ساخته و پرداخته استعمار می باشد، روحی متضاد و ناسازگار با تعالیم دین مبین اسلام دارد، و در خیلی جاها برخلاف آموزه های دین اسلام احکام جعل کرده و با توجه به اینکه بهائیت هیچ ربطی به دین اسلام نداشته آنان هیچ اعتنایی به حلال و حرامی که در دین اسلام مطرح است ندارند.

آنان در امر ازدواج آموزه هایی کاملاً مغایر با آموزه های اسلام دارند، مانند: ازدواج اجباری زن و مرد پس از مرگ یکی از زوجین ظرف ۹۰ تا ۹۵ روز، تجویز زنای محصنه و سپردن ناموس به دیگری جهت باردار شدن (در صورتی که خود چنین استعدادی نداشته باشد)، ازدواج با محارم و… نمونه ای از این آموزه هاست. بسیاری از اموری که در مورد امور جنسی و اخلاقی در بهائیت تشریع شده، نه تنها مخالف با دین اسلام است بلکه مخالف با شأن انسانی می باشد.

ازدواج از نظر بهائیت:

در آیین بهائیت ازدواج امری واجب است، تا بدینوسیله نسل باقی بماند در آیین بهائیت ازدواج فقط باید با شخصی که بهائی است صورت گیرد و با غیر بهائی ازدواج نباید کرد.[۱]

در مکتب بهائیت عقد ازدواج با حضور شهود صورت گرفته، و مبلغ مهریه که برای زن شهری، ۹۵ مثقال طلا و برای زن روستایی ۹۵ مثقال نقره است، باید در همان مجلس پرداخت شود.[۲]

ازدواج در مکتب بابیه و بهائیه با رضایت زوجین است، و ولی و وکیل نقشی ندارند. و صیغة عقد آنان چنین است «اننی انا الله رب السموات و الارض رب کل شیء رب ما یری و ما لا یری رب العالمین.»[۳]

حداقل مهریه در این آیین ۱۹ مثقال طلا و حداکثر ۹۵ مثقال است، و بالا و پایین تر از این مقدار نکاح را باطل می کند. در آیین بهائیت سن مخصوصی برای ازدواج جهت دختران وجود دارد، و آن این که، هر دختری که به سن یازده سال برسد او را مجبور به ازدواج می کنند و او اختیاری ندارد که از ازدواج امتناع ورزد.[۴]

موارد ازدواج جایز:

در آیین بهائیت فقط ازدواج با زنان پدر حرام است، بهاء می گوید: «من همسران پدرانتان را بر شما حرام نمودم.»[۵] و غیر این موارد مانند ازدواج با خواهر، عمه، خاله، برادرزاده، دختر خواهر، مادران رضاعی و خواهران رضاعی همگی حلال است.»[۶] استدلال آنان این است که، تا مادامی که بهائیت در اقلیت اند، ازدواج با این گروه ها اشکالی ندارد.

یکی از عقوباتی که برای مرد در نظر می گیرند، عدم مقاربت با زن است، مانند مواردی که شخصی را زندانی کند، ولو به مدت یک ساعت، که در این صورت حق مقاربت با زن خویش را ندارد، و اگر برخلاف این عمل کرد، هر ماه ۱۹ مثقال طلا باید بدهد، و اگر بچه ای نیز از این مقاربت بوجود آید، شهود باید از او نفی کنند.[۷]

مرگ و طلاق زوجین:

در آیین بابیت اگر یکی از زوجین از دنیا برود، اگر متوفی زوج باشد بر زوجه واجب است که بعد از ۹۵ روز حتماً ازدواج کند، و اگر زوجه باشد مرد باید ظرف مدت ۹۰ روز ازدواج کند.[۸]

در این مکتب اگر زوجه ببیند که شوهر او از بهائیت خارج شده، چنانچه قدرتی داشته باشد، می تواند شوهر خود را شبانه کشته و تمام دارائی او را تصاحب کند.[۹]

طلاق در آیین بهائیت بدست مرد است، و اگر مردی بخواهد همسر خویش را طلاق دهد، یک سال زن را رها می کند و اگر به محبت او بازنگشت و پشیمان نشد، طلاق می دهد و اگر خواست برگرداند (بعد از مدت مذکور) قبل از نوزده روز جایز نیست، و اگر طلاق ۱۹ بار بر یک زن واقع شود، دیگر حلال نمی گردد و مرد حق رجوع ندارد.[۱۰]

امور اخلاقی:

در آیین بهائیت برخی از امور ضداخلاقی، که در تمام شرایع الهی حرام شمرده شده اند، حلال بوده و ارتکاب آن ها را جایز می دانند که به برخی از آن ها اشاره می کنیم.

۱٫ زنای محصنه:

زنای محصنه در آیین اسلام حرام و حکم رجم دارد، در ادیان یهودیت و مسیحیت نیز چنین چیزی جایز نمی باشد. ولی از آنجایی که در مکتب بهائیت تأکید بر تکثیر نسل است، زنا را جایز می داند. آنان در صورتی که کسی بچه دار نشود، و مشکل از ناحیه مرد باشد، می تواند از برادر بهائی خویش در این امر کمک گرفته، و ناموس خویش را در اختیار او قرار دهد، بنابراین غیرت و ناموس برای آنان اهمیتی نداشته، و این مسأله زنا محسوب نمی شود.[۱۱]

حتی تصریح دارند که اگر یکی از زوجین مانع از ظهور نسل گردد، طرف مقابل او از هر راهی می تواند صاحب نسل گردد.[۱۲]

۲٫ جواز استمناء:

در مکتب بهائیت، استمناء حلال شمرده شده است، و علی محمد می گوید: آنچه در رؤیا می بینید، موجب جنابت می شود از شما عفو شده است، و نیز عفو شده که شما خود از خویشتن منی بیرون آورید.[۱۳]

۳٫ عدم پرهیز از فضولات حیوانات.

علی محمد می گوید: هفدهم آن که از آنچه از حیوان (سگ و خوک و…) بیرون می آید پرهیز نکنید، مگر این که لطافت را دوست داشته باشید.

امور معاشرت:

در این آیین ارتباط با طبقات غیر بابی ممنوع شده و هر طبقه ای فقط با طبقه خود باید ارتباط داشته باشد. و اختلاط با غیر بهائی ها حرام است، و هیچ سلسله ای نباید هیچ نفسی از غیر جنس خود را ببیند.[۱۴]

مسافرت زوجین بدون دیگری ممنوع است، و اگر یکی از آن دو بیشتر از یکسال به تنهایی مسافرت کند، باید به طرف مقابل کفاره بدهد.[۱۵]

در آیین بهائیت اختلاط اجتماعی زنان با مردان جایز است، و می توان گفت که آنان در این زمینه به نوعی اباحی گری را قائل اند.[۱۶]

چون در مورد لواط علی محمد سکوت کرده بعضی اطرافیان او استفاده جواز کرده اند، حتی با خدمتکار خود می تواند در آمیزد ولی با او ازدواج نکند.

نتیجه: بنابراین در امور زناشویی، جنسی و اخلاقی، اموری کاملاً مغایر با شئونات اسلامی، و انسانی دارند، و به هیچ نوع تقیّدی در امور جنسی پای بند نمی باشند.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

۱٫ سیری در کتاب های بهائیان، ج ۱، نوشته رضا سلطانزاده.

۲٫ البهائیه و القادیانیه، دکتر محمد حسن الاعظمی.

۳٫ ساخته های بهائیت، انود ودود.

——————————————————————————–

[۱] . ح.م.ت، محاکمه و بررسی باب و بهاء، نشر مصطفوی تهران، سال ۱۳۴۶ ش، ج ۱، ص ۱۴۷٫

[۲] . همان.

[۳] . شراج الدین، احمد ولی، البهائیه و النظام العالمی الجدید، نشر مطبعة الداودی دمشق، ۱۹۹۴ م، ج ۱، ص ۴۸۸٫

[۴] . همان، ص ۴۸۹٫

[۵] . نجار، عامر، البهائیه و جذور البابیه، نشر مؤسسة الجامعه للدراسات النشر و التوزیع بیروت، چ اول ۱۹۹۹ م، ۱۴۱۹ هـ ، ص ۱۰۱٫

[۶] . همان.

[۷] . البهائیه و النظام العالمی الجدید، ج۱، ص ۴۸۹٫

[۸] . همان.

[۹] . محاکمه و بررسی باب و بهاء، ج ۲-۱، ص ۱۴۸٫

[۱۰] . البهائیه و النظام العالمی الجدید، ج ۱، ص ۴۸۹٫

[۱۱] . طباطبائی، مصطفی حسینی، ماجرای باب و بهاء، انتشارات روزنه، چاپ دوم، سال ۱۳۷۹ ش، ص ۸۲٫

[۱۲] . محاکمه و بررسی باب و بهاء، ج ۱ و ۲، ص ۱۴۸٫

[۱۳] . ماجرای باب و بهاء، ص ۱۱۶٫

[۱۴] . ماجرای باب و بهاء، ص ۱۲۰-۱۲۱٫

[۱۵] . البهائیه و النظام العالمی الجدید، ج ۱، ص ۴۸۹٫

[۱۶] . البهائیه و النظام العالمی الجدید، ج ۱، ص ۴۸۹٫

منبع: مرکز مطالعات و پژوهشهای فرهنگی حوزه علمیه

بهائیت چگونه روزه را که در اسلام یک ماه بیان شده به نوزده روز تغییر داده اند؟

admin — Sun, 26 Oct 2008 19:35:20 +0000

بهائیت چگونه روزه را که در اسلام یک ماه بیان شده به نوزده روز تغییر داده اند؟

یکی از اعتقادات بهائیان اعتقاد به تقدس عدد نوزده است و آن را در بعضی از مسائل دخالت می دهند از جمله: ۱٫ شمار ماه های سال را ۱۹ ماه می دانند.[۱] ۲٫ معتقدند پس از ۱۹ سال باید تجدید اثاثیه کرد. ۳٫ هر فرد باید کتاب بیان را بخواند و از نوزده آیه کمتر نخواند. ۴٫ ماه رمضان را ۱۹ روز می دانند.[۲]

بهائیان تقویم شمسی خود را از نوروز آغاز می کنند و آن را به نوزده ماه و هر ماه را به نوزده روز تقسیم می کنند و بر این اساس روزه آنها به مدت ۱۹ روز از طلوع تا غروب آفتاب بوده و آخرین ماه سال را ماه رمضان می دانند.[۳]

در حالیکه دانشمندان، خورشید و ماه را وسیله حساب ساعات شب و روز و ماه و سال قرار داده اند و اگر چنانچه خورشید و ماه نمی بودند بشر در برنامه های روزمره خود دچار مشکل می شد.

حرکت وضعی زمین باعث بوجود آمدن شب و روز می شود و زمانی که خورشید از نیم کره زمین مخفی می ماند موجب آشکار شدن آن برای نیم دیگر بوجود می آید.

و نیز با وجود تناسب دقیق و متوازن در حرکت کره ماه، زمین و خورشید ماههای دوازده گانه قمری از هلال تا محاق بوجود می آید و مدت زمانی که ماه یک دوره کامل هلالی را طی می کند ۵/۲۹ روز است که به آن ماه قمری گفته می شود. و از مجموع دوازده ماه قمری یک سال قمری به وجود می آید.

یک سال شمسی مدت زمانی است که زمین یک دوره کامل به دور خورشید می چرخد که دوره کامل این حرکت ۲۴۲/۳۶۵ روز طول می کشد از آنجا که یک سال رقم صحیحی از روزها نیست بنابراین برای جلوگیری از جابجایی فصول از سال کبیسه استفاده شده است.

با توجه به مطالب فوق اعتقاد بهائیان که هر ماه را ۱۹ روز و هر سال را ۱۹ ماه می دانند هیچ نوع منشأ نه در تکوین زمان دارد و نه دارای منشأ عقلی و شرعی می باشد. بلکه مخالف با عرف تمام عقلاء عالم است.

اگر فرض این باشد که هر سالی ۱۹ ماه باشد و هر ماه ۱۹ روز دارای اشکالات زیر خواهد بود:

۱٫ اگر ماههای بهائیان مبتنی بر سال خورشیدی است در این صورت ۱۹ ماه که هر کدام مشتمل بر ۱۹ روز باشد با سال خورشیدی منطبق نمی گردد زیرا سال خورشیدی ۳۶۵ روز است و مجموع روزهای بهائیان در یکسال ۳۶۱ روز می شود.

۲٫ اگر مبنای بهائیان بر سال قمری است در این صورت نیز هیچ تطابقی با سال قمری نمی تواند داشته باشد چون ماههای قمری ۲۹ یا ۳۰ روز می باشند نه ۱۹ روز.

بنابراین می توان گفت که نظر بهائیان در گردش ماه و خورشید در تناقض آشکار با مسائل پذیرفته شده عقلی و علمی و عرفی و دینی خواهد بود.

بهائیان به خاطر اینکه اعتقادات خود را به نام دین به جهانیان عرضه کنند، به مسائلی که در ادیان الهی مطرح شده تمسک جسته اند و یک نوع شبیه سازی نموده اند ولی چون هیچ مبنای الهی در اعتقادات خود ندارند دچار تناقضات آشکار علمی و عقلی و عرفی شده اند.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

۱٫ تحقیق در بابیگری، یوسف فضایی.

۲٫ تکمیل کتاب کشف الحیل و بیان الحقائق، عبدالحسین آیتی.

——————————————————————————–

[۱] . کتاب اقدس بهائیان، ص ۳۴٫

[۲] . مبلّغی آبادانی، تاریخ ادیان و مذاهب جهان، ناشر: حرّ قم، جلد۳، ص۱۴۱۷٫

[۳] . فرهنگ جهان اسلام، زیر نظر حداد عادل، ۱۳۷۶ تهران، جلد ۳، ص۷۳۵٫

منبع: مرکز مطالعات و پژوهشهای فرهنگی حوزه علمیه

چگونگی ازدواج و طلاق و مهریة بهائیت

admin — Sun, 26 Oct 2008 19:31:43 +0000

چگونگی ازدواج و طلاق و مهریة بهائیت و خطبه های آن را بیان کنید و ازدواج با چه کسانی را جایز و با چه کسانی غیر مجاز می دانند؟

قانون زوجیت، قانونی عمومی و همه گیر است و از این رو، می توان ادعا نمود که این قانون از روزگاران قدیم با آفرینش انسان بوده و هر قوم و ملتی برای خود نکاحی داشتند، و قوانین و ضوابطی را در رابطة با آن، مورد توجه قرار می دهند. فرقه بهائیت نیز برای طر فداران خویش ضوابطی برای نکاح وضع نموده است.

۱٫ سید علی محمد باب در باب ۱۵ از یک ۸ بیان گفته است: بر هر شخصی واجب است، ازدواج کند، تا نسلی از او باقی بماند که موحد و خداپرست است، و باید در این راه جدیت نماید، و اگر ظاهر شود که در یک طرف مانعی از ظهور ثمره است، حلال می شود بر اینکه اذن بدهد بر دیگری تا به وسیلة دیگری ایجاد ثمره کند، و جایز نیست ازدواج کردن با کسی که در دین «بیان» نیست.[۱] از این عبارت استفاده می شود که ازدواج برای بقاء نسل واجب است و اگر این امر حاصل نشود، زن می تواند در صورت بچه دار نشدن از شوهرش، با مرد دیگر آمیزش کند تا بچه دار شود.

در کتاب «گنجینة احکام» (ص ۱۳۶) از قول بهاء الله نیز نقل می کند که: ازدواج عبارت است از این که بعد از رضایت مرد و زن و رضایت پدر و مادر آن دو، در محلی از اتقیاء حاضر شوند، و خطبة عقد را به کمال روح و ریحان تلاوت نمایند.[۲] و در کتاب «اقدس»، میرزا حسین علی نوری می گوید: ازدواج در کتاب «بیان» به رضایت طرفین محدود بوده، ولی ما می خواهیم دوستی و اتحاد برقرار باشد، لذا آن را بعد از رضایت طرفین مشروط به اذن پدر و مادر می دانیم تا کینه و عداوتی میان مردم حاصل نشود، ما مقاصد دیگری هم در این حکم داریم و این کار مطابق قضاء واقع شد.[۳] خطبة‌ عقد نکاح در مسلک بهائیت به صورت زیر است:

هنگامی که دختر و پسر به سن بلوغ شرعی (۱۵ سال) رسیدند، می توانند از همدیگر خواستگاری کنند ولی قبل از تمام شدن ۱۵ سال چه از ناحیة دختر و چه پسر خواستگاری جایز نیست. و در رابطة با مدت شرعی میان خواستگاری و اجرای عقد نکاح معتقدند که این مدت نباید بیش از ۹۵ روز باشد.[۴] و پس از وقوع خواستگاری زن و مرد در محلی برای اجرای عقد نکاح حاضر می شوند و مهریه را تعیین می کنند، چون بدون آن، دامادی تحقق نمی پذیرد، سپس عقد نکاح را که عبارت از «دو جمله» است می خوانند. مرد بگوید: همة ما برای خدا هستیم و از خدا راضی می باشیم (انّا کلّ للّه راضون.) و زن نیز بگوید: همة‌ ما برای خدا هستیم و از خدا راضی می باشیم. (انّا کلّ للّه راضیات.)

و یا طبق گفتة «بیان» در (باب ۷ از ۱/۶) هر دو بگویند: من پروردگار آسمان ها و زمین هستم. و پروردگار هر چیزی که دیده می شود و هر چیزی که دیده نمی شود و پروردگار عالمین هستم. (انا الله ربّ السموات و ربّ الارض ربّ کلّ شی ربّ ما یری و رب ما لا یری رب العالمین.) و بعد از آن قبالة نکاح را بنویسند و امضاء کنند تا میان آنها وثیقه باشد. و در ضمن نباید میان اجرای عقد و زفاف بیشتر از یک روز فاصله انداخته شود.

۲٫ مهریه در مسلک بهائیت از جایگاه مهمی برخوردار است، بگونه ای که بدون ذکر مهریه، عقد باطل است. به عقیدة بهائیان مهریه باید در مجلس عقد با حضور شهود از طرف زوج به زوجه به صورت نقد پرداخت گردد. و مقدار آن بنابر دستور «میرزا حسین علی نوری» چنان که در اقدس (ص ۱۹، سطر ۲) تصریح کرده است: برای شهری ها ۱۹ مثقال طلای خالص، و برای روستائیان ۱۹ مثقال نقره می باشد. و اگر بخواهند بیشتر از آن قرار دهند باید ۱۹ تا ۱۹ ترقی کنند تا ۹۵ مثقال و نمی توانند تجاوز کنند، اگر قیراطی از ۹۵ بالا رود و یا از ۱۹ مثقال کمتر شود جایز نیست.[۵]

۳٫ مسالة‌ طلاق در مسلک بهائیت، بهاء در اقدس (ص ۲۰، س ۲) می گوید: اگر میان زن و مرد کدورتی حادث شد، مرد نمی تواند زن خود را طلاق دهد و باید یک سال صبرکند و ممکن است در این مدت رائحة دوستی و مهربانی در میان آنها استشمام بشود و چون یک سال گذشت، مانعی ندارد طلاق بدهد.[۶] از عبارت مذکور استفاده می شود که اگر مرد عزم طلاق زنش را داشته باشد باید ۱۹ ماه کناره گیری نماید، اگر در خلال این مدت پشیمان گردید، و از عزم خود منصرف شد، به همان حال باقی خواهند ماند، و گرنه بعد از انقضاء ۱۹ ماه طلاق می دهد، و هنگامی که طلاق واقع شد، دیگر رجوع به زوجة‌ طلاق داده شده جایز نیست تا ۱۹ روز بگذرد و بعد از آن می تواند رجوع کند و هر زنی را می شود ۱۹ مرتبه طلاق داد و سپس حرام ابدی می شود. و چیزی که قابل توجه است آنست که، طلاق در نزد بهائیان به دست زن و مرد داده شده، و صیغة خاصی هم ندارد بلکه صیغه اش همان انقضای یکسال است. اگر انقضاء سال حاصل شود، جدائی میان زن و مرد به خودی خود حاصل می گردد بی آنکه حضور شهود عدلین هم لازم باشد.[۷]

۴٫ بهاء در کتاب اقدس گفته است: خداوند ازدواج موقت را حرام کرده است در این دورة‌ پاک، مردم از هوی پرستی منع شده اند تا متلبس به لباس پرهیزگاری باشند و هم چنین ازدواج با بیش از دو زن حرام کرده ولی خدمت گرفتن دختر باکره را حلال و بی عیب دانسته است. به همین دلیل، بهائیان ازدواج شرعی و قانونی با بیش از دو تن از زنان را مباح نمی دانند، اما ارتباط حرام را جایز می شمارند.[۸]

۵٫ از نظر اسلام ازدواج با ۹ گروه از زنان آنها حرام است، ولی در مسلک بهائیت فقط یک گروه حرام می باشند و آن گروه تنها زنان پدران است. بهاء الله (میرزا حسین علی نوری) در کتاب اقدس (ص ۳۰، سطر ۱۰) اظهار می دارد: من برای شما ازدواج با زنان پدرانتان را حرام کردم و از ذکر حکم پسران حیاء می کنم.[۹] و به همین دلیل، هیچ یک از بزرگان بهائیت چه شوقی افندی، چه عبدالبهاء و پسرش عباس، در کتابهایشان به غیر از حرام بودن نکاح زنان پدران، کسی را از نزدیکان، چه خواهران، و چه دختران آنها، و چه دختران برادران، و چه عمه ها و خاله ها، و چه مادرانی که انسان شیر آنها را خورده (مادران رضاعی) و خواهران رضاعی، مادر زن، جمع کردن میان دو خواهر در زوجیت و… متعرض نشده اند، تا جایی که عباس عبدالبهاء فتوی به حلال بودن ازدواج با نزدیکان می دهد و می گوید:

مادامی که بهائیون ضعیف و در قلت هستند نکاح نزدیکان از زنان حرام نمی باشد، تا اینکه بهائیت تقویت شود و تعدادشان فزونی پیدا بکند.[۱۰] و لذا محمد فاضل در کتاب «الحراب فی صدر البهاء و الباب» به نقل از محمد مهدی خان صاحب کتاب «مفتاح باب الابواب» تصریح می کند: حتی ازدواج با زنانی که در نزد یهودیان و مسیحیان حرام بوده، بهائیان تجویز کردند. و جلال الدین شمس در تعلیقی که بر قول بهاء در کتاب اقدس زده می گوید:

اکتفاء بهائیان به تحریم ازدواج با زنان پدران، و سکوت از ذکر سائر زنان اقارب، دلیل قاطعی بر جایز بودن ازدواج با آنان و حلال بودن آنها به مردان نزدیک می باشد. سپس تصریح می کند: ما نمی دانیم علت حیا «بهاء» از ذکر حکم پسران نوجوان چیست؟ که می گوید: «ما حیا می کنیم حکم پسران را ذکر کنیم.» بلی سکوت او از ذکر حکم پسران سبب شده است که عده ای از پیروان وی به این عمل زشت (لواط) مرتکب شوند، و ذکر نکردن بهاء را، دلیل عمل خود قرار دهند.[۱۱]

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

۱٫ مرتضی مطهری، مجموعة‌ آثار، ج ۱۹٫

۲٫ کشف الحیل، عبدالحسین آیتی.

۳٫ سید حسن کیائی، بهائی از کجا و چگونه پیدا شده؟

——————————————————————————–

[۱] . محمدی اشتهاردی، محمد، بابی گری و بهایی گری، قم، کتاب آشنا، چاپ اول، ۱۳۷۹ ش، ص ۱۹۷؛ و .ح.م. ت، محاکمه و بررسی باب و بهاء، تهران، مرکز نشر کتاب سرای سعادت، چاپ دوم ۳۳۸ ش، ج ۲، ص ۱۴۷٫

[۲] . همان، محاکمه و بررسی باب و بهاء، ج ۲، ص ۱۶۲٫

[۳] . افراسیابی، بهرام، تاریخ جامع بهائیت، دهم، مهرفام، تهران، ۱۳۸۲ ش، ص ۲۵۳٫

[۴] . سراج الدین، احمد ولید، البهائیة و النظام العالمی الجدید، ج ۲، ۲۷۹٫

[۵] . تاریخ جامع بهائیت، ص ۳۷۴، و محاکمه و بررسی باب و بهاء، ج ۲، ص ۱۵۰، محمد محمدی اشتهاردی، بابی گری و بهایی گری، ص ۱۹۸٫

[۶] . محاکمه و بررسی باب و بهاء، ج ۲، ص ۱۶۹٫

[۷] . افراسیابی، بهرام، تاریخ جامع بهائیت، ص ۲۵۸٫

[۸] . عامر النجار، البهائیة و جذورها البابیة، ص ۱۰۲٫

[۹] . دکتر ـ ح ـ م ـ ت، محاکمه و بررسی باب و بهاء، دوم، کتاب سرای سعادت، تهران، ۱۳۳۸ ش، ج ۲، ص ۱۶۲، و به احمد ولید سراج الدین، البهائیة و النظام العالمی الجدید، اول، داودی، دمشق، ۱۹۹۴ میلادی، ج ۲، ص ۲۷۷٫

[۱۰] . البهائیة و جذورها البابیة، اول، دارالمنتخب العربی، بیروت، لبنان، ۱۴۱۹ هـ، ۱۹۹۹ میلادی، ص ۱۰۱٫

[۱۱] . البهائیة و جذورها البابیة، ص ۱۰۱٫

منبع: مرکز مطالعات و پژوهشهای فرهنگی حوزه علمیه