• Bookmark on Delicious
• Digg this post
• Recommend on Facebook
• share via Reddit
• Share with Stumblers
• Tweet about it
• Subscribe to the comments on this post

بسم الله الرحمن الرحیم

شیراز جنت طراز و فارس زر خیز را دار العلم نامیده اند. در پیشینه ی این سامان نام بزرگانی عالِم و فرزانه همچون سعدی، حافظ، ملاصدرا، سید عبد الحسین لاری و … به چشم می خورد؛ معروف بود که می گفتند : ائمه جماعات مساجدی هم که در دل کوچه پس کوچه های شیراز جاگرفته بودند ، مجتهد یا لا اقل قریب به اجتهاد بوده اندو عالمانی بزرگ چونان آیات: سید نورالدین حسینی الهاشمی، بهاء الدین محلاتی، شهید عبد الحسین دستغیب نیز در دوران معاصر هر یک برگ زرینی بر افتخارات این دیار افزودند.

و اینک مائیم  و سلف صالح این عالمان وارسته که به لطف الهی این سرزمین هیچگاه خالی از وجود آنان نبوده است و تا هست چنین باشد و تا باد چنین باد… .

یکی از موانع شناخت این بزرگان حجاب معاصرت است که تا هستند برکات وجود ی ایشان مجهول است و همین که از میان ما رخت بر بستند نوحه و فغان سر میدهیم که:«ای وای ز دنیا رفت جانشین پیغمبر.»

افراد جامعه خصوصا فرهیختگان برای اینکه به چنین گرداب و مهلکه ای نیفتند بایستی درست به همان میزانی که با هوشیاری از میدان دادن به چهره هایی که می خواهند از مردم نردبانی برای ترقی خود بسازند و در پی جمع آوری مرید هستند تا خود را ترویج کنند، خود داری نمایند، در مقابل بایستی قدر بزرگان خود را بدانند و گوهر شناسی نمایند تا چهره  تابناک فقهاء و دانشمندانی که پشت ابرهای تیره جهالت و نادانی و یا احیانا غرض ورزی ها مستور مانده است مجال درخششی شایسته بیابد.

کافی است به استانهای همجوار نظری بیفکینم تا در یابیم که آنان فارغ از هیاهوهای غلط جناحی و سیاسی چگونه با هوشمندی ذخایر علمی خود را بزرگ میدارند تا قدر، ارزش  و شأن شهر و دیارشان مضاعف گردد.

جوانان فاضل و عالم را در رتبت خویش عزیز می شمارند و مقام علمی، میانسالان فرهیخته  و دانشمند را پاس میدارند و دست نیاز به سوی خردمندان و جهاندیدگان خود دراز می کنند تا آنان از دریای وجود فقهی و معنوی خویش ایشان را سیراب نمایند.

امروز مراجع بزرگوار تقلید که بهترین و اندیشه ورز ترین افراد جامعه در فقه و معنویت و دیانت هستند این دردانه های با ارزش و قیمتی را در این دیار زرخیز  می شناسند؛ که نوشته های این حضرات در تجلیل از مقام علمی و معنوی کسانی که چه قبل از پیروزی انقلاب اسلامی و چه در صحنه های گوناگون بعد از آن، علم، درایت و خلوص خود را به منصه ظهور رسانیده اند ؛ مهمترین گواه بر این مدعاست اما باید افسوس خورد که چرا بعضی ارزش این همه ذخایر غنی را نمی دانند … آنچه خود داشت ز بیگانه تمنا می کرد.

این سخن درستی است که علماء عزیز ما با توجه به آنچه در مکتب وحی آموخته اند بی اعتنا به عناوین علمی و یا اقبال و ادبار این و آن هستند و البته این وظیفه الهی آنان است؛ اما آیا این مهم چیزی از تکلیف دیگران می کاهد ؟ آیا خداوند خود نفرمود که:«و الّذین اوتوا العلم درجات»؟

آیا رسول اعظم (ص) نفرمود:«علماء امتی افضل من انبیاء بنی اسرائیل»؟ و آیا امیر کلام مولی الموحدین علی(ع) نفرمود:«من علّمنی حرفا فقد صیّرنی عبدا»؟

آیا می توان ساکت و صامت از کنار این همه حجت و براهین آشکار در وجوب تجلیل از مقام علماء گذر کرد و خود را به این دل خوش نمود که چون حضرات آقایان خود نسبت به این مقوله بی اعتنایند پس ما هم بایستی چنین باشیم؟ در حالی که شرع و عقل، حکم به اکرام و بزرگداشت قولی و عملی از ایشان می نماید.

در این میان تکلیف رسانه های جمعی سنگین تر است چرا که ایشان به عنوان چشم و گوش و زبان گویای جامعه باید  منعکس کننده حقایق و معرّف گنجینه های این سرزمین باشند و البته پاسخ به اینکه آیا تا به حال چنین بوده است یا خیر را به یک ارزیابی منصفانه ارجاع می دهیم.

شایان اهمیت است که باید توجه داشت، به همان میزانی که تملق گویی و چاپلوسی مذموم و نکوهیده است، کم توجهی و ارزش ننهادن به مقام علماء و بزرگان نیز نشان رَشک و حسادت است، که ریشه های ایمان را می سوزاند و بنای عمل صالح را ویران می نماید.

خلل پذیر بود هر بنا که می بینی   مگر بنای محبت که خالی از خلل است

در هر حال حوادث و فتنه پس از انتخابات ریاست جمهوری  فرصتی دوباره پدید آورد تا کاستی های قصور و تقصیرها را در باره علماء وارسته که در همه شرایط به خوبی از عهده امتحان بر آمده اند و همچنان مردمی مانده اند را جبران نماییم .

فرصتی است تا باور کنیم که این استان با وجود استوانه های علمی ـ فقاهتی و مجتهدینی که دارد همچنان می تواند دارالعلم بماندو بالأخره فرصتی است تا قدر شخصیت های وزین علمی ـ انقلابی و معنوی خود را بیش از گذشته بدانیم و در پرتو فقاهت و درایت و ذکاوت ایشان فارس را به جایگاهی که شایسته آن است برسانیم به شرط اینکه نگاه هایمان را از یکسونگری و تنگ نظری ها برداشته و با سعه صدر و حفظ حرمت صاحبان فضیلت به افق نظاره کنیم و در انتظار آینده ای سبز باشیم.

«إنتهضوا الفُرص فإنّها تمرّ مرّ السّحاب، فرصتها رامغتنم شمارید پس بدرستی که آنها در  زندگانی شما چونان ابر به سرعت در گذرند».

منبع: پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله حاج سید علی اصغر دستغیب

• Bookmark on Delicious
• Digg this post
• Recommend on Facebook
• share via Reddit
• Share with Stumblers
• Tweet about it
• Subscribe to the comments on this post

حجت الاسلام محمدمهدی جاوید

بسم الله الرحمن الرحیم

در تبعیدگاه بندر لنگه نامه ی گروهی از روحانیون طراز اول استان فارس به دست روحانی جوانی رسید که تحمل زندان و تازیانه های رژیم ستم شاهی و تبعید سراوان را در کارنامه ی مبارزاتی خود داشت . نامه در سال ۱۳۵۷ خطاب به حضرت آیت الله آقای حاج سید علی اصغر دستغیب نگاشته شده بود که در آن سال سی و سومین بهار عمر خود را می گذرانیدند.

روحانیون بزرگوار که هر کدام به اقتضای طبعیت علم و و مقتضیات دانشمندان بعضا دارای مشرب های گوناگون هم بودند در تجلیل از این عالم مبارز به نقطه ی اشتراک رسیده بودند.

ایشان همیشیره زاده ی شهید محراب حضرت آیت الله آقای حاج سید عبد الحسین دستغیب (قدس) بودند و گرایش و علاقه ی به آن مهذب نفوس و فقیه مجاهد امری طبیعی بود اما این مطلب هیچ گاه باعث نشده تا از درک محضر فقیه اهل بیت حضرت آیت الله حاج شیخ بهاء الدین محلاتی (قدس) غافل شوند و لذا شخصیت ایشان در بین طیف روحانیت محبوب بود.

با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ایران این نقش پر رنگ تر و برجسته تر شد و در مسیر ساماندهی جامعه بسیار مؤثر و کارساز بود که پرداختن به همه ی زوایای آن مجال و حوصله ی دیگری را می طلبد.

در همه فراز و نشیب های دوران سی و یک ساله انقلاب اسلامی سیره و روش ایشان، توجه به همه ی جناح های موجود در جامعه و تأکید بر استفاده ی از همه نیروهای وفادار به نظام و ولایت فقیه و خط نورانی حضرت امام خمینی (ره) بوده است.

در قضایای سال ۱۳۶۴ شیراز نقش مرضی الطرفین بودن و هوشیاری و به لحظه عمل به تکلیف نمودن ایشان آن چنان درخشنده بود که روش معظم له مورد تأیید و تقدیر بنیانگذار نظام مقدس جمهوری اسلامی حضرت امام خمینی اعلی الله کلمته قرار گرفت.

حفظ روابط در چارچوب انقلاب اسلامی و اهداف آن ، با خاندان معزز دستغیب از یک طرف و شرکت در نماز جمعه شیراز از سوی دیگر باعث شد تا مردم به صورت فطری و گرایش طبیعی این سیره را بپذیرند و در اختلافات جناحی در سطح جامعه و یا در دانشگاه بین انجمن اسلامی و جامعه اسلامی سخن ایشان را به عنوان شخصیت مورد قبول طرفین ، فصل الخطاب مسائل خود قرار دهند.

پر واضح است که اتخاذ این روش از سوی افراطیون جناح ها مورد هجوم قرار می گرفت اما دور اندیشی و مدارای با آنان، راه را برای هرگونه سوء استفاده می بست، و البته در این راه اعتدال را هم به صورت عملی نشان می دادند به طور مثال اگر در انتخابات ریاست جمهوری دوره ی هفتم از کاندیدای جناح راست حمایت نکردند اما ضمن انتشار اطلاعیه ای در آخرین روزهای تبلیغات کاندیداهای ریاست جمهوری، راه را بر سوء استفاده جناح چپ نیز بستند و مردم را در انتخاب مختار و دارای عقل و رشد بالای سیاسی اجتماعی دانستند.

نکته ی مهم در طول همه ی این دوران پر حادثه آن است که حضرت ایشان هرگز به جناح ها و هواداران آنها اجازه ندادند تا از وجود ایشان به عنوان ابزار و یا احیانا سکوی پرش به سوی اهداف جناحی و حزبی استفاده نمایند؛ این روش گرچه به زعم بعضی سیاسیون  ناخوشایند بود اما از طرف مردم به شدت مورد استقبال قرار گرفت که نشانه های بارز آن هم در انتخابات مجلس خبرگان رهبری دوره سوم و چهارم آشکار شد آنجا که با وجود همه جو سازی ها و نا مهربانی ها با اکثریت قاطع و بسیار چشمگیر این مجتهد عالی قدر را به عنوان ناینده اول خود در مجلس خبرگان رهبری انتخاب نمودند و حمایت گسترده خود را از روش و سیره سیاسی اجتماعی ایشان با صدای بلند فریاد کردند.

البته به همان میزان که مردم شریف نسبت به این راه و روش اقبال داشته اند، منافقین و معاندین نظام هم از این همگرایی و ایجاد وحدت در جامعه به شدت خشمگین هستند و نمونه ی آن هم طرح بمب گذاری در حوزه علمیه رضویه شیراز (مستقر در مجموعه فرهنگی مذهبی شاه قیس )توسط ضد انقلاب است که به لطف خداوند ناکام ماند.

با توجه به حوادث و پیشامد های پس از انتخابات خردادماه ۱۳۸۸ و موضع گیری های به عمل آمده، بعضی این سؤال را مطرح کردند که آیا موضع گیری در مقابل یک گروه ، خروج از روش اعتدال نیست؟

پاسخ در عین روشن بودن نیاز به شرح و بسط مختصر دارد:

در طول همه ی سالیانی که حضرت آیت الله آقای حاج سید علی اصغر دستغیب دام عزه العالی به هر دو جناج موجود در جامعه بها می دادند و در مجالس هر دو طرف شرکت می نمودند و هر دو گروه را به وحدت و صمیمیت بیشتر دعوت می کردند، مسئولین نظام و در رأس همه ی آنها حضرت امام خمینی (ره) و حضرت آیت الله خامنه ای (مد ظله العالی) این مطالبه به حق را از ایشان داشتند که به لحاظ مرضی الطرفین بودن، دلها را به یکدیگر نزدیک نمایند و لذا با همه مشقات و دشواری هایی که در این مسیر وجود داشت با عنایات خداوند متعال این مسیر نورانی را پیمودند چون همه ی گروه های موجود وفادار به اصل نظام اسلامی و مطیع و حامی ولی امر بودند و فصل الخطاب بودن فرمایشات مقام معظم رهبری را قبول داشتند.

اما در فتنه بزرگ پس از انتخابات ریاست جمهوری در ابتدا تلاش می شد تا اختلاف نظر دو جناح موجود عمده شود و از این ره گذر هم رخنه در صفوف به هم فشرده  مردم نمودند؛ امّا به تدریج با فاصله گرفتن از زمان برگزاری انتخابات معلوم شد که قضیه از اختلاف نظر دو جناح فراتر رفته است تا آنجا که در آشوب های خیابانی و سخنرانی ها ، اصل نظام و ولایت فقیه زیر سؤال می رفت و پشتیبانی رسانه های بیگانه نیز از این جریان معاند که روز به روز شدت می یافت نشان از یک توطئه عمیق و برنامه ریزی شده برای براندازی نظام اسلامی داشت.

توهین به تمثال حضرت امام خمینی (ره) و وقایع تلخ سوت و کف زدن ها در عاشورای حسینی نشان داد که دیگر بحث جناح ها و اختلافات درون خانواده نظام مطرح نیست چرا که دشمن نقاب انداخته و آشکارا به حمایت همه جانبه از جریان مخالف پرداخته بود و برای هر سخنران  هم ولو روحانی که بر اساس رأی و خواسته هایش سخن می گفت ، کف و سوت می زد و در رسانه آمریکایی VOA  و BBC انگلیس هم علاوه بر پخش تصویر و سخنرانی آنان با صفت شریف از ایشان یاد می کرد.

بسیار کوته نگری است که با این همه بیّنه و دلیل واضح و آشکار باز هم بخواهیم قضایا را در چارچوب اختلاف دو جناح ارزیابی کنیم. چرا بعض مؤمنین بزرگوارانه فریب دشمن را می خورند و در مسیری که دشمن ترسیم کرده است حرکت می کنند ؟ اکنون دیگر بحث مدافعین و موافقان نظام اسلامی از یک سو با معاندین و مخالفین نظام اسلامی از سوی دیگر مطرح است و این که در این آزمون بزرگ و فتنه آشکار ما در کدام صف می خواهیم قرار داشته باشیم؟

دیگر بحث فلان آقا با فلان آقا مطرح نیست که ما با اتخاذ یک روش اعتدالی بخواهیم این دو گروه را به هم نزدیک کنیم. سخن از دفاع جانانه از ناموس انقلاب اسلامی از یک سوء و مقابله با دسیسه پردازان و عروسک های خیمه شب بازی آنان از سوی دیگر است. آیا در مقابل اینها می توان روش اعتدالی ظاهری را پیشه نمود؟

بنابر این اعلامیه ها و بیانات روشنگرانه حضرت آیت الله آقای حاج سید علی اصغر دستغیب نیز در همن راستا باید مورد ارزیابی قرار گیرد و جان کلام  آنکه : روشن ساختن راه از بی راهه و سره از نا سره که وظیفه بزرگ عالمان دینی و متعهدان نورانی سیرت است همان تکلیف سترگی است که استاد فرزانه ما به لطف حق با هوشمندی انجام داده اند ، و این همان حقیقت و جوهره اعتدال در فرهنگ اسلام ناب محمدی (ص) است.

و الحمد لله رب العالمین.

منبع:http://www.dastegheib.ir/showd.asp?id=1127

• Bookmark on Delicious
• Digg this post
• Recommend on Facebook
• share via Reddit
• Share with Stumblers
• Tweet about it
• Subscribe to the comments on this post

عبدالمالک ریگی

موسوی، کروبی، عبدالمالک ریگی

امروز صبح یکی از بهترین خبرهای عمرم را شنیدم، عبدالمالک ریگی، از حرامیان مزدور آمریکا، قاتل صدها جوان و کودک و پیر با درایت نیروهای به هوش اطلاعات دستگیر شد.

در حال تماس و تبریک گفتن به دوستان بودم که یکی از رفقا به شوخی گفت: عبدالمالک مرد خداجویی بود، باید مراقب باشیم او را به کهریزک نبرند و حقوق انسانی‌اش را رعایت کنند، اگر هم در دادگاه اعتراف کرد که از آمریکا و اسراییل و انگلیس پول می‌گرفته معلوم می‌شود که اعترافاتش تحت شکنجه بوده و دادگاهش نمایشی است.

خندیدیم و از هم جدا شدیم. ولی جرقه‌ای در ذهنم زده شد که راستی شباهت و تفاوت ریگی و موسوی و کروبی که هر سه باعث کشته شدن انسان‌ها شدند چیست؟

بی گمان اندیشه و برداشتی که افراد از وقایع اطرافشان دارند تاثیر مستقیم در تصمیم‌گیری‌ها، اعلام نظر و بیانیه‌هایشان دارد. آنچه ریگی را تبدیل به یک قاتل فراری تحت تعقیب کرد برداشت دگم‌گرایانه و حماقت گونه از اسلام بود، دینی که با شعار صلح، عدالت، مبارزه با تبعیض، احترام به هم نوع و هزاران ارزش دیگر در منطقه‌ای بکر از نظر اندیشه و تعقل بروز کرد و همان بی منطقی و بی عقلی امروز با نام وهابیت در همان سرزمین به مغز کوته‌فکرانی مثل ریگی تزریق می‌شود.

طرز تفکر وهابیت امروز از سوی نوادگان افراطی کسانی تبلیغ می‌شود که در زمان جاهلیت، دختران خود را زنده به گور می‌کردند و در طول این قرن‌ها هرگز نخواسته‌اند انسانیت انسان را قبول کنند.

به هر حال چنین اندیشه‌هایی در سازمان‌های جاسوسی  آمریکا و به ویژه انگلیس متولد می‌شود و گونه‌های متفاوت آن در کشور‌های مختلف جهان پیاده می‌شود.

شخصی مانند ریگی با برگزیدن روش جنگ نظامی مستقیم، پیاده نظام آمریکا و اسراییل می‌شود و اهداف ددمنشانه آنها را با کشتن انسان‌های بی‌گناه پیاده می‌کند. اما غیر از روش‌های نظامی مستقیم، شیوه‌های دیگری برای به خاک و خون کشیدن مردم و جوانان و ایجاد تفرقه در جامعه وجود دارد. آنچه موسوی و کروبی، آگاهانه یا ناآگاهانه دست به آن زدند و ماه‌ها کشور را با ناآرامی مواجه کردند و باعث کشته شدن تعدادی از هموطنانمان شدند برگرفته از اندیشه‌ انگلیسی «ما نمی‌توانیم» است که از قرن‌ها پیش در کشورهای جهان سوم تبلیغ می‌شد.

انقلاب اسلامی که حاصل تلاش، مبارزه و خون هزاران بزرگ‌مرد تاریخ این کشور است نخستین نهضتی بود که توانست شعار استقلال و «ما می‌توانیم» را در جهان سوم، بلکه در همه جهان به صورت عملی پیاده کند، این امر باعث شد تا دشمن همواره در طول انقلاب با روش‌های مختلف در پی متزلزل کردن این شعار اساسی باشند که در جریان انتخابات دهم این توطئه به وسیله موسوی و کروبی پیگیری و به یاری خدا و با هوشیاری مردم زمین‌گیر شد.

به هر حال ریگی قربانی کج فهمی خود و پریدن در آغوش آمریکا و اسراییل شد و موسوی و کروبی نیز خود و احزاب همسوی خود را به همین دلیل ذبح سیاسی کردند.

امید است سیاسیون کشور با درایت بیشتر و با پیروی از پیر فرزانه انقلاب، حضرت آیت الله خامنه‌ای کشور را به سوی رشد و تعالی پیش ببرند و روحیه امید و عزت را در کشور همگانی کنند./ پایان

منبع: http://bigharareedalat.parsiblog.com

• Bookmark on Delicious
• Digg this post
• Recommend on Facebook
• share via Reddit
• Share with Stumblers
• Tweet about it
• Subscribe to the comments on this post

گام بعدی اصلاحات

نگاهی گذرا به کارنامه هشت ساله دولت اصلاحات و فعالیت های این جریان پس از ظهور و بروز و نیز تامل در اندیشه طراحان و صاحب فکران این جریان نشان می دهد حرکت‌هایی که به نام اصلاحات در عرصه سیاسی و اجتماعی انجام می شود مبتنی بر یک سری پیش فرض های طراحی شده است که بسان بازی شطرنج با تامل قبلی انجام می شود و در این مسیر رسیدن به هدف، اصلی اساسی به شمار می آید که توجیه کننده حرکات مهره های آن است.

انتخابات دهم ریاست جمهوری به روشنی نشان داد که متولیان و به ظاهر اندیشمندان اصلاحات برای رسیدن به آنچه در ذهن می پرورانند هیچ باکی از جلب حمایت بیگانگان ندارند، شاهد بر آن هم سکوت آنان در برابر حمایت، دخالت و خط دهی های بیگانگان به ویژه آمریکا و انگلیس در جریان فعالیت های حزبی اصلاح طلبان است.

جریاناتی که در چند هفته گذشته در عرصه سیاسی و اجتماعی در ایران روی داد سئوالات زیادی را در اذهان ایجاد می کند که پاسخ به هر یک نیازمند تحلیل همه جانبه از همه اطراف قضیه است.

۱٫ پاره کردن و آتش زدن تصویر حضرت امام خمینی (ره):

شاید گفتن این نکته گزاف نباشد که هر تازه سیاستمدار آماتور در جامعه ایران به وضوح می داند که فعالیت ها و بازی های سیاسی در این کشور محدود به حدود قرمزی از جمله مسایل اخلاقی، اعتقادی، دینی و … است. از این رو پس از این واقعه آنچه به سرعت بر سر زبان ها افتاد حکایت از نسبت دادن سیاستی عمر وعاصی به نیروهای انقلاب داشت. چیزی که کارنامه و عملکرد اصلاح طلبان بسیار سزاوارتر به آن است و جمله اصلاحات خون می خواهد برگفته از این تفکر است.

اما واقعیت به دور از هوچی گری های گروه ها و افراد سیاسی این است که تصویر حضرت امام (ره) در جریان اغتشاش منتسب به طرفداران نامزد اصلاح طلب پاره و به آتش کشیده شد.

۲٫ حرمت شکنی روز عاشورا:

بازی با احساسات و عواطف دینی و مذهبی مردم در طول تاریخ همواره با واکنش سریع و تند اقشار مختلف سیاسی مواجه شده است. در این باره بنیانگذار جمهوری اسلامی خطاب به استکبار جهانی می فرماید: اگر شما در برابر دین ما بایستید ما با تمام وجود در مقابل دنیای شما می ایستیم، ملت ایران چه پیش از انقلاب و چه پس از آن به خوبی این کلام امام راحل را در عمل به جهانیان نشان داده اند. نمونه بارز و به روز آن راهپیمایی بزرگ عاشوراییان در تاریخ نهم دیماه در سراسر کشور بود که البته پیش بینی چنین واکنشی برای کسی که حتما چند سال در ایران زندگی کرده است کار سختی نبود. فرق این مرحله به مرحله قبلی در واکنش خارجی آن بود، پس از پاره شدن تصویر حضرت امام (ره) هر چند رسانه ای خود فروخته تحلیل های گوناگونی ارائه دادند و برخی از آنها نیز توانستند خوشحالی خود را از این جریان پنهان نگه دارند اما هیچ یک از سران کشورهای غربی که قبلا در وقایع ایران به سادگی اظهار نظر می کردند در این جریان به صراحت واکنشی نشان ندادند اما در جریان حرمت شکنی عاشورا شخص اوباما، نخست وزیر انگلیس و وزیر امور خارجه فرانسه اظهار نظر کرد و گویا با توجه به شناختی که از ویژگی های شیعیان و ارادت ایشان به ساحت حضرت امام حسین(ع) و واقعه عاشورا داشتند نتوانستند به راحتی از کنار آن با سکوت بگذرند و شاید اصلا این حرکت بخاطر جلب نظر دوباره سران استکبار بود.

به هر حال با توجه به اینکه این دو جریان یک حالت پله کانی از اهانت به مقدسات و بازی با احساسات مردم را داشت شاید بتوان به رابطه ای مستقیم بین سران این حرکت با دول غرب اشاره کرد.

با وجود این نمی توان گفت این جریانات بدون برنامه ریزی و دعوت قبلی و تنها به صورت خودجوش از سوی عده ای خداجو صورت گرفته است چرا که بیان این سخن بیشتر به طنزی ابلهانه می ماند. دقت در آثار منتشر شده در مرکز تحقیقات استراتژیک ریاست جمهوری در دوران اصلاحات و تمرکز لیدرهای فکری اصلاح طلبان در آن دوره به خوبی نشان می دهد بیشترین مباحث مورد بررسی در آن دوران مطالعه جامعه شناختی ایران در عرصه های گوناگون روش های جنگ روانی، بررسی نقاط مشترک و وحدت آفرین در جامعه ایرانی و عوامل و نقاط اختلاف زا در این جامعه و دیگر مباحث بوده است. بنابراین نمی توان پذیرفت سردمداران اصلاحات نتوانستند واکنش نقشه های خود را پیش بینی کنند از این رو در تحلیل این وقایع می توان دو احتمال خودزنی اصلاحات و گام بعدی آن جریان را مطرح کرد. لکن خودزنی های گروه های سیاسی در طول تاریخ نشان داده که این حرکت باید همراه با آینده نگری و با روشی اغواگرانه باشد تا پس از خودزنی، حمایت های مردمی را به دلیل مظلومیت نمایی و … به دست آورد و پس از مدتی سکوت یا فعالیت آرام بتواند با تجدید نیرو، باز به سطح عرصه سیاسی کشور باز گردد اما آنچه در این مدت در ایران گذشت را نمی توان خودزنی یک حزب دانست چرا که برای این بازی آنگونه نابخردانه عمل شد که انزجار عمومی را در پی داشت. از این رو باید نظریه دیگر یعنی «گام بعدی اصلاحات» را بررسی کرد. گامی که با آگاهی از شرایط و اوضاع و احوال جامعه ایرانی و خروش مردم در روزهای گذشته بر داشته خواهد شد.

اگر دبیر مجمع تشخیص مصحلت نظام را با توجه به نوع عملکرد و رویکردهای مختلف و متضادش در طول انتخابات و پس از آن، بازی خورده جریان اصلاحات بدانیم نامه به رهبر انقلاب و سپس انتشار بیانیه هفدهم موسوی را می توان مقدمات گام بعدی اصلاحات دانست که همه در راستای نظریه جام زهر است و البته نطفه آن را برخی نمایندگان دور ششم مجلس منعقد کردند و اکنون با روشی پیچیده و با درگیر کردن گروهی از داخل به همراه فشارهای بین المللی در حال پیگیری است./روح الله عباس پور

منبع:http://bigharareedalat.parsiblog.com

• Bookmark on Delicious
• Digg this post
• Recommend on Facebook
• share via Reddit
• Share with Stumblers
• Tweet about it
• Subscribe to the comments on this post

من یک وقت زمان ریاست‌جمهورى، در شوراى عالى انقلاب فرهنگى جمله‌اى را از کتاب “سیاست‌نامه”ی خواجه نظام‌الملک نقل کردم.

این کتاب، یکى از متون بسیار زیبا و فاخرِ ادبى ماست. با این‌که هفتصد، هشتصد سال از آن زمان مى‌گذرد- دوره‌ىسلطان سنجر یا ملکشاه- در عین ‌حال انصافاً مطالبش همچنان تازه است و انسان وقتى آنرا مى‌خواند، لذت مى‌برد.

به‌هرحال، یکى از توصیه‌هایى که به شاهِ زمان خودش مى‌کند،

این است: “زنهار! مردى را دو کار مفرمایى؛ مردى و کارى!”

راست مى‌گوید؛ یک مرد، یک کار. البته خود خواجه نظام‌الملک ده تا کار

داشته! ولى به قول سعدى:

جز به خردمند مفرما عمل

گرچه عمل کار خردمند نیست

خردمند مدیریت مى‌کند؛ اما عمل را به عهده‌ى دیگران مى‌گذارد. به‌هرحال،”مردى و کارى”. به این نکته هم اهمیت بدهید؛ خیلى مهم است.

دیدار با رئیس و مدیران سازمان صدا و سیما

منبع:  http://farsi.khamenei.ir

• Bookmark on Delicious
• Digg this post
• Recommend on Facebook
• share via Reddit
• Share with Stumblers
• Tweet about it
• Subscribe to the comments on this post

دوست خوبم، جناب آقای روح الله عباس‌پور، که از اعاظم خبرنگاری است، جدیدا وبلاگی به نام بیقرار عدالت راه اندازی کرده است.

نمونه ای از مطالب وبلاگ زیبای ایشان را می توانید در زیر ببینید:

جنگ نرم سخت

جنگ نرم (Soft War) در فرهنگ سیاسی به معنای فروپاشی از درون و در حقیقت شامل هرگونه اقدام روانی و تبلیغات رسانه ای است که «جامعه هدف» یا گروه هدف را نشانه می گیرد و بدون درگیری نظامی و گشوده شدن آتش رقیب را به انفعال یا شکست وا می دارد.
جنگ نرم با هدف گرفتن فکر و اندیشه ملت‌ها نقش مهمی را در سست نمودن حلقه‌های فکری و فرهنگی جوامع ایفا می‌کند از این رو برخی کارشناسان معتقدند مهمترین ابزار در این رویارویی نهان رسانه‌ها و قلم نویسندگان است.
گروه‌های هدف در جنگ نرم، رهبران، نخبگان و توده‌های مردم هستند. نخبگان نیروهای میانی این نبرد را تشکیل می‌دهند و می‌توانند به عنوان تصمیم‌گیران و تصمیم‌سازان یک حکومت مطرح باشند. نخبگان جامعه مدنی مانند رهبران احزاب با آشفتگی ذهنی خود، می‌توانند ترس را به ذهن مردم انتقال دهند، وحشت ایجاد کنند و روحیه ملت را درهم بشکنند.  از این رو این گروه به عنوان یک هدف مورد همواره مورد توجه دشمن است، چرا که دگرگون کردن و نفوذ فکری در نخبگان بی‌بصیرت به صورت خودکار انحراف فکری بسیاری از مردم در در پی دارد و هزینه‌های دشمن را کاهش می‌دهد.
از دیگر گروه‌های مورد هدف در جنگ نرم همواره دانشجویان و دانشگاهیان بوده‌اند، چرا که جنب و جوش، تحرک و بی‌پروایی این گروه به دلیل برخورداری از عنصر جوانی، کرسی ‌علمی، نفوذ کلام و گستردگی جغرافیایی حضور آنان در کشور هدف، می‌تواند ضمن کم کردن هزینه‌‌ها، دستگاه تبلیغی مناسبی نیز برای دشمن فراهم کند، به همین دلیل بزرگان کشور همواره از جنبش‌های دانشجویی حمایت و آنان را به گسترش فعالیت در زمیه عدالت خواهی تشویق‌ و آنان را به تفکر، تدبر و دوری از افراط و تفریط و پرهیز از اقدامات عجولانه دعوت کرده‌اند.
در جنگ نرم دشمن می‌کوشد تا با آماده کردن افکار عمومی به عنوان یکی از مهمترین عناصر توجیه حرکات سیاسی و نظامی، زمینه را برای رسیدن به اهداف خود توسط عناصر درونی جامعه هدف فراهم کند.
جنگ نرم و طراحی آن پیچیدگی‌ها و درجات خاص خود را دارد به گونه‌ای که در برخی موارد متخصصان این گونه جنگ‌ها می‌توانند با اندکی درنگ نقشه اصلی دشمن را شناسایی و با اطلاع رسانی به هنگام سبب هوشیار شدن اذهان سالم جامعه شوند و به کسانی که بر اساس منطق صحیح و به دور از لجبازی‌های سیاسی می‌اندیشند در ارایه تحلیل کمک کنند.
تاریخچه جنگ نرم دشمنان علیه جمهوری اسلامی ایران باز‌می‌گردد به دوران پس از جنگ‌های تسلیحاتی، فیزیکی و تحریم‌های سنگین اقتصادی. پس از این دوران دشمنان که از مقاومت دلیرانه مردم در پاسداری از مرز و بوم و حکومت خودخواسته خود در بهت فرو رفته بودند خود را با نوعی نظام سیاسی مواجه دیدند که به معادلات سکولاریستی آنان پاسخ‌های آزمایشگاهی نداد و ارزش‌های معنوی را بر ارزش‌های مادی برگزیده جوامع غربی ترجیح داده بود.
نمادهای ارزشی جامعه ایرانی ـ اسلامی و تاثیر آن بر فرهنگ عمومی حاکم بر این جامعه به گونه‌ای بود که در فرمول‌های تجربی غرب‌ساخته پاسخ درست نمی‌داد و معادلات آنها را بهم می‌زد به گونه‌ای که در برخی موارد تهدیدها را تبدیل به فرصتی مناسب برای بهره‌برداری حداکثری ایرانیان می‌کرد، هرچند بوق‌های تبلیغاتی غرب با علم به این مطلب، مساله را آن‌گونه که می‌خواستند و به آنها دیکته شده بود منعکس می‌کردند.
این مساله پریشانی ذهنی سیاستمداران غرب را فراهم کرد و آنان را وادار کرد تا با مطالعه جامعه ایران و نهادها و نمادهای ارزشی موجود در این جامعه به شناخت بهتر و در نتیجه تحلیل صحیح‌تری از آن برسند. بر اساس این اندیشه فعالیت گسترده‌ای با کمک دانشگاه‌ها، موسسات کوچک و اقماری مختلف و کمیته‌های ویژه سرویس‌های امنیتی و دیگر مراکز و نهادها آغاز شد.
دانشگاه‌ها با جذب و بورسیه کردن دانشجویان ایرانی و حمایت از تحقیقات و پایان‌نامه‌های با موضوعات تطبیقی، موسسات و بنیادهای مختلفی چون موسسات آماری، جمعیت‌های دفاع از حقوق بشر، برخی بنگاه‌های خبری و … با جمع آوری اطلاعات و ارایه تحلیل‌های سیاسی و اجتماعی و نهادهای جاسوسی و امنیتی با استفاده از شگردهای خود پرونده‌ای از ایران فراهم کردند که مطالعه آن کلیدواژه‌هایی چون دین، معنویت، شهادت‌طلبی، فرهنگ انتظار، امام حسین(ع)، عاشورا، عزاداری، اهل‌بیت(ع)، هیات، امام زمان(عج)، ولایت، ولی فقه و دیگر کلمات را به دست می دهد. آنان فهمیدند در این کلیدواژه‌ها رمزی است که همواره برنامه‌ها، دسیسه‌ها وتوطئه‌هایشان را در ایران با شکست مواجه می‌کند از این رو تک تک این عناصر و نهادهای ارزشی را مورد حمله یا جایگزین‌سازی قرار دادند. لکن این کار با ظرافت خاصی از سوی برخی کج‌فهمان و دگراندیشان داخلی با بیانی به ظاهر علمی و منطقی اما سرشار از مغالطه‌ و سفسطه آغاز شد. طرح مسایلی چون افیون بودن دین، خشونت باربودن شهادت و شهادت طلبی، انتقام کشته‌شدگان بدر و خشونت پیامبر(ص) در این جنگ با شهادت امام حسین(ع) و جریان عاشورا، معصوم نبودن اهل‌بیت(ع)، امکان استیضاح امام زمان(عج)، مخالفت با ولایت مطلقه فقیه و تلاش در مخدوش کردن جایگاه آن از شبهاتی است که بارها و بارها در دوران به اصطلاح اصلاحات بر زبان دگراندیشان معلوم‌الحال در مجامعی که توان پاسخ‌گویی به آنها را نداشتند جاری شد و برخی رسانه‌های چمدان دلار بگیر به ترویج آن پرداختند.
در صحنه سیاسی هم کار به همین منوال پیش رفت. القای ناگزیر بودن ارتباط ذلیلانه با آمریکا و دیگر قدرت‌های استعماری، کامل بودن الگوی غربی دموکراسی، غیردموکراتیک بودن نهادهایی چون شورای نگهبان و ولایت فقیه و ترویج ادبیات سکولار سیاسی در قالب آزادی فعالیت احزاب در داخل از جمله این فعالیت‌ها بود.
اوج فعالیت و تلاش برای از بین بردن این نهادهای ارزشی در بین مردم و به ویژه نسل جوان در دوران اصلاحات صورت گرفت لکن هربار که ماه‌ها یا سال‌ها تلاش دشمنان برای به مخاطره کشیدن یکی از این نهادها می‌رفت تا به نتیجه برسد، رهبری داهیانه یک فقیه هوشیار از جایگاه ولایت فقیه همه چیز را به هم می‌زد و معادلات آنان را به بن‌بست می‌کشانید از این رو نبردی نه تنها آسان که جنگ نرم سخت آغاز شد. هدف در این رویارویی نهان ولی فقیه و جایگاه ولایت فقیه در نظام اسلامی بود، راه‌های مختلف آزمایش شد، از حمله به کوی دانشگاه با عنوان دستور رهبری تا نامه نوشیدن جام زهرو پذیرش ذلت؛ از طرح شبهات کلامی بین دانشجویان تا فحاشی‌ در جلسات خصوصی و شبکه‌های ماهواره‌ای جیره‌خوار، لکن نتیجه به دست آمده در هر مرحله مورد رضایت سران استعمار و اندیشمندان پلیدی واقع نمی‌شد.
در جریان انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری دشمن با درک این نکته که بهترین راه ضربه زدن به این جایگاه استفاده از عناصر نزدیک به آن یا به اصطلاح خودی‌هاست با طرحی پیچیده و با استفاده از همه شرایط سیاسی به وجود آمده در داخل کوشید تا با استفاده از ظرفیت هاشمی رفسنجانی که از یک سو از نزدیک‌ترین مسؤولان نظام به رهبری به شمار می‌رود و از سوی دیگر اختلاف نظر وی با دولت در مسایل مختلف سیاسی، اقتصادی و بین المللی آشکار بود، این مقابله را به نمایش بگذارد و با دامن زدن به آن از سوی عناصر داخلی بیشترین بهره‌ را ببرد.
در این میان کوته‌بینی برخی نامزدهای شکست خورده انتخابات که با حرکات غیرمعمول خود در جهان سیاست آگاهانه یا ناآگاهانه در حال ایجاد گسست در جامعه بودند فضای جامعه را به سمتی سوق داد که زمینه را برای پذیرش شایعات بی اساس آماده کرد. شایعاتی که نمونه‌ آن در اعلام اسامی کشته شدگان اغتشاشات و شکنجه جنسی بازداشت شدگان به سرعت رسانه‌ای و سرانجام دروغ‌پردازی افراد مغرض در آن مشخص شد.
به هر حال هر چند هاشمی رفسنجانی در ابتدا با نوشتن نامه‌ای به مقام معظم رهبری در ایام انتخابات وارد این بازی سیاسی شد و می‌رفت تا ندانسته بخش سخت جنگ نرم دشمن را عملیاتی کند لکن هوشیاری رهبری باز هم این فتنه را در گلوگاه موفقیت خود متوقف کرد و نماز جمعه تاریخی ایشان در ۲۹ خرداد این طرح شوم را نقش برآب کرد و رییس مجلس خبرگان با موضع‌گیری‌های بعدی خود به ویژه در اجلاس رسمی خبرگان در هفته گذشته این پیام را به بدخواهان نظام اسلامی داد که هرگز از چارچوب نظام خارج نمی‌شود و تنها راه‌ برون رفت از مخاطرات و مشکلات جامعه اسلامی پیروی از ولی‌فقیه و تلاش برای حفظ ارکان اساسی نظام است، چرا که فتنه‌ها می‌گذرند ولی نظام با استواری به راه خود ادامه خواهد داد.
فتنه حوادث پس از انخابات نشان داد آنچه نخبگان سیاسی جامعه باید به آن توجه کنند مساله بصیرت است که بارها در کلام رهبری متبلور شده ، چرا که گاهی در جنگ نرم با همه فراست و نخبگی که افراد از خود نشان می‌دهند، فریب پیچیدگی طرح دشمن را می‌خورند و وارد گردونه‌ای می‌شوند که یا زیان جبران‌ناپذیری به بدنه نظام اسلامی وارد می‌کند.

منابع :

۱- کتاب جنگ نرم؛ براندازی نرم در کشورهای مدل
۲- روزنامه رسالت؛ جنگ نرم آمریکا علیه ایران؛ چیستی و چرایی؛ محمدمهدی انصاری
۳- راهکارهای آمریکا در جنگ نرم با جمهوری اسلامی ایران؛ مهسا ماه‌پیشانیان
۴- سایت جوان آنلاین، کالبدشکافی روش‌ها؛ از فریب تا سبک زندگی؛ امیر محبیان

• Bookmark on Delicious
• Digg this post
• Recommend on Facebook
• share via Reddit
• Share with Stumblers
• Tweet about it
• Subscribe to the comments on this post

 وبلاگ زرقان نوشت از سوی یکی از همشهریان خویم ، آقای وحید مقدم افتتاح شده است.

 ورود ایشان را به عرصه مجازی تبریک می گویم و تمامی دوستان را به خواندن مطالب این وبلاگ دعوت می کنم.

 در پست اول این وبلاگ می خوانیم:

 بنام خدا

 افتتاحیه

 اول دفتر به نام ایزد دانا                            صانع و پروردگار حی و توانا

 بالاخره خداوند این توفیق را نصیب ما کرد و با کمک دوستان وبلاگ زرقان نوشت افتتاح شد. هدف از این کار استفاده از ظرفیت های بالقوه فضای مجازی برای انجام فعالیت های فرهنگی ، اندیشه ای و مذهبی و بعضاُ سیاسی در زرقان است. از آنجا که در فضای مجازی بنا بر گزیده گویی است، رئوس فعالیت ها را اعلام می کنم :

 هدف این وبلاگ انجام کارهای فرهنگی و تقارب افکار است. در فضای مجازی امکان تعامل با افراد و گروه های مختلف اجتماع بیشتر است ، بر عکس فضای حقیقی ، کلیه فعالیت ها در چارچوب اندیشه اسلامی و با هدف اعتلای اسلام ، انقلاب اسلامی و نظام اسلامی انجام می پذیرد.

گروه نویسندگان این وبلاگ از بنده (وحید مقدم ) و آقای رضا آزاد ، دانشجوی خوب و فعال رشته علوم سیاسی دانشگاه امام صادق علیه السلام ، تشکیل شده است .

اولین مطلب پس از این افتتاحیه نیز از ایشان خواهد بود. در صورت ضرورت این گروه گسترش می یابد و از مطالب نویسندگان مهمان نیز برای انتشار در وبلاگ، استقبال می شود.

 از پیشنهادات تمامی دوستان استقبال می شود و نظرات پس از بازبینی منتشر می شود. اگر بتوانید و صلاح بدانید برای وبلاگ تبلیغ کنید.

 در این وبلاگ از بحث در مورد موارد مصداقی و مناقشه انگیز که موجب غلبه حاشیه بر متون اصلی می شود ، خودداری می گردد. (جناح گیری های سیاسی و مسائل مربوط به شهر و مانند آن مورد بحث نخواهد بود.)مباحث ما ان شاءالله گفتمانی خواهد بود که طی آن تلاش می کنیم تمرینی برای اندیشه ورزی ، بالا بردن سطح اطلاعات و قدرت تحلیل و معرفی منابعی باشد که بتوانند در این جهت به ما کمک کنند.

ما نمی خواهیم سنگ بزرگی برداریم ، اما تلاش می کنیم هر هفته حداقل یک بار وبلاگ به روز شود. به علاوه مطالب از خودمان خواهد بود و از گذاشتن اصل مطالب دیگران که در اینترنت منتشر شده ، خودداری کرده و تنها لینک آنها قرار داده می شود .

مطالب نا گفته را به تدریج و در آینده بیان خواهیم کرد.

در پایان از آقای آرش قائدشرف که با بزرگواری زحمت امور فنی وبلاگ را عهده دار شدند، تشکر می کنم.

 وحید مقدم   Vahid_moghaddam@yahoo.com

• Bookmark on Delicious
• Digg this post
• Recommend on Facebook
• share via Reddit
• Share with Stumblers
• Tweet about it
• Subscribe to the comments on this post

پروین اعتصامی

***

محتسب مستی به ره دید و گریبانش گرفت

مست گفت؛ ای دوست، این پیراهن است افسارنیست

***

گفت؛ مستی، زان سبب افتان و خیزان میروی
 گفت؛ جرم راه رفتن نیست ، ره هموارنیست
 ***

گفت؛ می باید تو را تا خانه قاضی برم
 گفت؛ رو صبح آی قاضی نیمه شب بیدارنیست
 ***

گفت؛ نزدیک است والی را سرای آنجاشویم
 گفت؛ والی از کجا در خانه خمارنیست

***

گفت؛ تا داروغه را گوییم در مسجد بخواب

گفت؛ مسجد خوابگاه مردم بد کارنیست
 ***

گفت؛ دیناری بده پنهان و خود راوانهان
 گفت؛ کار شرع کار درهم و دینارنیست

***

گفت؛ از بهر غرامت جامه ات بیرون کنم

گفت؛ پوسیده است جز نقشی ز پود و تارنیست

***

گفت؛ آگه نیستی کز سر در افتادت کلاه
 گفت؛ در سر عقل باید بی کلاهی عارنیست
 ***

گفت؛ می بسیار خوردی ز آن چنین بیخودشدی

گفت؛ ای بیهوده گو حرف کم و بسیارنیست

***

گفت باید حد زند هشیار مردم مست را
 گفت؛ هشیاری بیار اینجا کسی هشیار نیست

• Bookmark on Delicious
• Digg this post
• Recommend on Facebook
• share via Reddit
• Share with Stumblers
• Tweet about it
• Subscribe to the comments on this post

وصیت علامه حلی به فرزندش

 بسم الله الرحمن الرحیم

پسرکم! خداوند تعالی تو را بر انجام دادن فرمانشهایش استوار بدارد و بر عمل خیر و ملازمت آن توفیق‌ات دهد و به سوی آنچه دوست می‌دارد و راضی است، رهنمایت باشد و به آنچه از خیرها آرزو داری و خواهانی، برساندت و در دنیا و آخرت سعادتمند کند و هر چه که با آن، چشم روشن می‌گردد، هدیه‌ات کند و عمر نیکو وزندگی آرام و خوش روزگارت را سپری سازد و مُهر (تایید) بر اعمالت بنهد و وسایل رسیدن به سعادت را روزی‌ات کند و از برکتها بزرگ و والایش بر تو ببارند و خداوند از هر بلا و سختی دورت بدارد و بدیها را از تو دفع کند!

بدان! که من در این کتاب (قواعد الاحکام) چکیده و فشرده احکام را به گونه‌ای موجز آوردم و پایه‌های اسلام را با کلمات کوتاه و عبارتهایی روان روشن ساختم و راه رشد و طریق استوار را واضح کردم.

تالیف این کتاب به هنگامی است که پنجاه سال از عمر را گذرانده‌ام و وارد دهه شصت زندگی شده‌ام. دهه شصت زندگی، آنی است که مهتر خلایق، جناب رسول الله صلی الله علیه و آله فرموده: «آن، آغازگاه هجوم مرگ است».

حال اگر خداوند تعالی در این دهه بر من مرگ را نوشته باشد و آن را حتمی کرده باشد، از آن جا که او فرمانش را بر بندگان حاضر و مسافر، جاری سازد، پس من هم – همان گونه که خداوند تعالی وصیت را بر من واجب و بخصوص هنگام احساس مرگ مرا مامور به آن کرده است – (تو را مخاطب ساخته) و برایت و صیت می‌کنم به اینکه:

۱- همدوش با تقوی الهی باشی، که آن – بیقین – سنت پایدار و واجب حتمی و سپر نگه دارنده توشه ماندگار است. و پر سودترین چیزی است که انسان برای روزی که چشمها از هیبت آن روز گشاده و خیره می‌ماند و یار و یاور نیست، خواهد داشت.

۲- التزام به پیروی اوامر خداوند تعالی و انجام دادن آنچه او می‌پسندد و پرهیز از آنچه او ناخوش دارد و دوری از نواهی خداوند تعالی.

۳- کسب فضایل علمی و عروج از پستی نقص به بالاترین نقطه کمال و اوج گیری در آسمان عرفان و نه سقوط به جایگاه جهال. و گرایش عاشقانه به پسندیده‌ها و یاری برادران دینی. و پاسخ درشتخو را به سخن نیکوگفتن. و نیکو رفتار را با چهره باز پذیرفتن بگذران!

 ۴- پرهیز از رفاقت با انسانهای پست و همنشینی با افراد نادان، زیرا رفاقت و همنشینی با آنان خلق و خوی ناپسند و باطن پست برجا می‌نهد.

پیامبر اکرم: هر که، مسلمان دین شناس را گرامی دارد تا در قیامت، خدا را راضی و خوشحال از خود خواهد یافت و هر که مسلمان دین شناس را کوچک شمارد و اهانت کند، در قیامت خدا را ناراضی و خشمگین از خود، خواهد یافت.

۵- التزام به همدوشی با عالمان و نشست و برخاست با فاضلان داشته باش که آن برای کسب کمالات زمینه کامل را فراهم می‌سازد و برایت، توان و مهارت در یافتن پاسخ مجهولات را به دنبال دارد.

۶- باید، امروزت از دیروزت بهتر باشد.

۷- تو و التزام به صبر و توکل و رضا.

۸- هر روز و شب، محاسبه نفس کن! و از خداوند بسیار آمرزش بخواه!

۹- از نفرین مظلوم بترس بخصوص از نفرین یتیم و پیرزن، که خداوند در مورد شکستن دلشکسته، گذشت نمی‌کند.

۱۰- تو و التزام به نماز شب، که رسول الله صلی الله علیه و آله بر آن تشویث کرده و دعوت به اقامه آن کرده و فرموده است: «من ختم له بقیام اللیل، ثم مات، فله الجنه» هر که آخرین عملش، اقامه نماز شب باشد و بمیرد، بهشت برای او باشد.

۱۱- تو و التزام به صله رحم، که بیقین، به عمر آدمی می‌افزاید.

۱۲- تو و التزام به خوشرویی. همانا رسول الله صلی الله علیه و آله فرمود: «انکم لن تسعوا الناس باموالکم، فسعوهم باخلاقکم!»: همانا شما را نرسد که با اموالتان، تمامی افراد را در آسایش قرار دهید، لذا آنان را با اخلاقتان خشنود سازید.

۱۳- تو و التزام به توجه و مراقبت از ذریه پیامبر، که همانا خداوند همانا در سفارش به آنان تاکید کرده و پادش رسالت و ارشاد مردم را دوستی و مهرورزی به آنان قرار داده است. خداوند تعالی فرموده است: «قل لا اسالکم علیه اجرا الا الموده فی القربی…» بگو در ازای رسالت، پاداشی از شما خواستار نیستم، مگر دوستی در مورد خویشاوندان.

حضرت رسول الله فرموده: «انی شافع یوم القیامه لاربعه اصناف – و لو جاووا بذنوب اهل الدنیا -: رجل نصر ذریتی و رجل بذل ماله لذریتی عند المضیق، و رجل احب ذریتی باللسان و القلب و رجل سعی فی حوائج ذریتی اذا طردوا و شردوا.» بیقین من در قیامت شفاعتگر چهار گروه – هر چند گناهشان به اندازه تمام گناهان مردم باشد – خواهم بود: مردی که ذریه مرا یاری کند، مردی که به هنگام تنگدستی ذریه ام، از مالش ‍ به آنها ببخشد، مردی که به زبان و قلب، ذریه مرا دوست داشته باشد و مردی که به هنگام بی سر و سامانی ذریه‌ام در رسیدگی به حاجاتشان کوشش کند.

امام صادق علیه السلام فرمود: «اذا کان یوم القیامه نادی مناد: ایها الخلائق! انصتوا، فان محمدا یکلمکم. فینصت الخلائق. فیقوم النبی صلی الله علیه و آله فیقول: یا معشر الخلائق! من کانت له عندی ید او منه او معروف، فلیقم حتی اکافئه. فیقولون: بآبائنا و امهاتنا! و ای ید منه و ای معروف لنا؟! بل الید و المنه و المعروف لله و لرسول علی جمیع الخلائق. فیقول: بلی. من آوی احدا من اهل بیتی او برهم او کساهم من عری او اشبع جائعهم، فلیقم حتی اکافئه. فیقوم اناس قد فعلوا ذلک. فیاتی النداء من عندالله: یا محمد! یا حبیبی! قد جعلت مکافاتهم الیک، فاسکنهم من الجنه حیث شئت.فیسکنهم فی (الوسیله) حیث یحجبون عن محمد و اهل بیته علیه السلام»

هنگامی که قیامت برپا شد، ندا دهنده‌ای می‌گوید: ای آفریده ها! ساکت باشید تا حضرت محمد با شما سخن گوید.

مردم ساکت می‌شوند جناب نبی صلی الله علیه و آله برخاسته، می‌فرماید: ای مخلوقات! هر کس که برای من کاری انجام داده و منتی دارد و نیکی‌ای رسانده است، برخیزد تا اینک، جبران کنم. همه آفریده‌ها گویند: پدر و مادرمان فدایت! چه کاری و چه منتی و چه نیکی‌ای؟ خدمت و منت و نیکی، بر همه خلائق، از سوی خدا و رسول خداست.

حضرت رسول الله می‌فرماید: بلی. حال، هر که، کسی از اهل بیت مرا پناه داده، یا نیکی ای رسانده، یا با اهدای لباس، آنها را از برهنگی نجات داده، یا گرسنگانشان را سیر کرده است، برخیزد تا اینک جبران کنم.

در این لحظه مردمی که آن کارها را انجام داده اند، بر می‌خیزند، سپس از جانب خداوند ندا می‌آید: ای محمد! ای حبیبم! همانا جبران کارهای آنان را بر عهده تو گذاشتم آنان را در هر کجای از بهشت که خواستی جای ده.

حضرت رسول آنان را در مکانی به نام «وسیله» جا می‌دهد تا نسبت به حضرت محمد و اهل بیتش علیه السلام در محرومیت و حجابی نباشد.

امیر مومنان: در دین ژرف بنگر! زیرا دین شناسان، جانشینان پیامبران هستند. برای طالب علم، هر چه در آسمانها و هر چه در زمین هست – حتی پرنده در آسمان و ماهی در دریا – طلب آمرزش می‌کنند و فرشتگان به دلیل خوشنودی از طالب علم بالهای خود را خاک فرش آنان می‌کنند.

۱۴- تو و التزام به بزرگداشت علما و احترام به آنان، که حضرت رسول الله صلی الله علیه و آله فرمود: «من اکرم فقیها مسلما، لقی الله تعالی یوم القیامه و هو عنه راض. و من اهان فقیها مسلما لقی الله تعالی یوم القیامه و هو علیه غضبان.» هر که، مسلمان دین شناس را گرامی دارد تا در قیامت، خدا را راضی و خوشحال از خود خواهد یافت و هر که مسلمان دین شناس را کوچک شمارد و اهانت کند، در قیامت خدا را ناراضی و خشمگین از خود، خواهد یافت.

حضرت رسول الله صلی الله علیه و آله نگاه به چهره عالمان را، از جمله عبادتها شمرده است و نگاه به در خانه عالمان را عبادت دانسته و رفت و آمد با دانشمندان را عبادت خوانده است.

 ۱۵- تو و التزام به کوشش فراوان برای افزودن علمت و ژرف نگری در دین، که حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام به فرزندش فرموده است: «تفقه فی الدین، فان الفقهاء ورثه الانبیاء. و ان طالب العلم یستغفرله من فی السماوات و من فی الارض، حتی الطیر فی جو السماء و الحوت فی البحر. و ان الملائکه لتضح اجنحتها لطالب العلم رضی به» در دین ژرف بنگر! زیرا دین شناسان، جانشینان پیامبران هستند. برای طالب علم، هر چه در آسمانها و هر چه در زمین هست – حتی پرنده در آسمان و ماهی در دریا – طلب آمرزش می‌کنند و فرشتگان به دلیل خوشنودی از طالب علم بالهای خود را خاک فرش آنان می‌کنند.

۱۶- بپرهیز از کتمان دانش و بازداشتن شایستگان از فراگیری علمت، زیرا خداوند تعالی می‌فرماید: «ان الذین یکتمون ما انزلنا من البینات و الهدی من بعد مابیناه للناس ‍ فی الکتاب اولئک یلعنهم الله و یلعنهم اللاعنون» کسانی که نشانه‌های روشن و رهنمودی را که فرو فرستاده ایم، بعد از آنکه آن را برای مردم در کتاب توضیح داده‌ایم. نهفته می‌دارند، آنان را خدا لعنت می‌کند و لعنت کنندگان لعنت‌شان می‌کنند.

و حضرت رسول الله صلی الله علیه و آله فرمود: «اذا ظهرت البدع فی امتی، فلیظهر العالم علمه. فمن لم یفعل، فعلیه لعنه الله» هنگامی که در امتم، بدعتها آشکار و فراگیر شد، دین شناسان باید علمشان را آشکار کنند و در اختیار همه قرار دهند. کسی که چنین نکند، لعنت و نفرین الهی بر او خواهد بود.

و نیز او صلی الله علیه و آله فرمود: «و لا توتوا الحکمه غیر اهلها، فتظلموها. و لا تمنعوها الهلها فتظلموهم» حکمت را در اختیار نااهل قرار ندهید! که (اگر چنین کنید) به حکمت ظلم کرده‌اید و از اهلش، منع مکنید! که (اگر چنین کنید) به اهل حکمت ظلم کرده‌اید.

پیامبر اکرم: همانا شما را نرسد که با اموالتان، تمامی افراد را در آسایش قرار دهید، لذا آنان را با اخلاقتان خشنود سازید.

۱۷- تو و التزام به تلاوت قرآن عزیز و تفکر در معانی آن و رعایت اوامر و نواهی‌اش و تتبع در اخبار نبوی و آثار محمدی و جستجو (و فهم) معانی آنها و تامل کردن تام در آنها. البته من، کتابهای زیادی در تمامی این زمینه‌ها برایت نگاشته‌ام. این، آنهایی بود که وظیفه تو بود. اما آنچه به من مربوط است و نفعش به من بر می‌گردد، (عبارت است از): این که با طلب رحمت برایم در بعضی از اوقات، مرا یاد کرده و مورد تفقد قرار دهی. و ثواب بعضی از طاعتهایت را برای من بفرستی. و در یاد کردنم، کم نگذار! که (اگر چنین کنی) اهل وفا تو را جفا کار خوانند، و در یاد کردنم زیاده روی مکن! که (اگر چنین کنی) آنان که اهل نیکی‌اند، تو را به کوتاهی در حق پدر به هنگام زندگانی نسبت می‌دهند. بلکه در خلوتهایت و پس از نمازهایت یادم کن!

و آنچه از بدهکاری‌ها و تعهدات واجب بر عهده‌ام هست (و خود انجام نداده‌ام) تو قضا کن! و در حد توانت، بر سر مزارم به زیارتم بیا و مقداری از قرآن تلاوت کن!

و هر کتابی که نوشته‌ام، ولی خداوند برای به پایان رساندنش، مهلتم نداده است، تکمیل کن! و هر چه از خلل و نقصان و خطا و نسیان در آنی می‌یابی اصلاح کن!

این وصیت من است به تو. خداوند از جانب من بر تو ناظر است.

و السلام علیک و رحمه الله و برکاته. و الله اعلم بالصواب

منبع: سایت مؤسسه فرهنگی و اطلاع رسانی تبیان

www.atregoleyas.com

Info@atregoleyas.com

Mohammadhashem_ne@yahoo.com

• Bookmark on Delicious
• Digg this post
• Recommend on Facebook
• share via Reddit
• Share with Stumblers
• Tweet about it
• Subscribe to the comments on this post